નયનનાં વાદળે પોહચ્યા,
નભની અટારી પર વહાલા.
પેલાં ઝરણાં મળ્યા રાહમાં,
ધોધના વહાવમાં પલળ્યા વહાલા.
ચટાને પર્વતની ટોચ ઉપર ઉભા રહી,
હોય ભલે ઉબડખાબડ માર્ગ વહાલા.
પેલાં પંખીઓ કરતા કલરવ મજાનો,
ગણગણાટ કરતા અમે સાથમાં વહાલા.
પેલો ચાંદ ઘૂઘવતો સાગરને કિનારે,
ચાંદની શિતળસી રાતમાં વહાલા.
રંગમંચ સમી આપી અનોખી સૃષ્ટિ,
ઇશ્વરની કૃપા છે આપણા મલકમાં વહાલા.
રૂપલ મહેતા રુપ ✍️© અમદાવાદ
-Rupal Mehta