એકદા હતી ઘરમાં હાંક, એ દિવસો ગયા.
ધ્રૂજતા સૌ આવતાં વાંક, એ દિવસો ગયા.
હતી ચાંપતી નજર કોણ શું કરે છે ઘરમાં,
આવતાં આંખે હવે ઝાંખ, એ દિવસો ગયા.
થાતી ગણતરી ઘરમાં એક મોભી તરીકેની,
સૌ સમજતાં જોઈ આંખ, એ દિવસો ગયા.
અનુમતિ આપણી અનિવાર્ય ગણાતી સદા,
અવસ્થાને ઊગી હવે પાંખ,એ દિવસો ગયા.
સ્થાન આપણું હાંસિયામાં લાગે છે અત્યારે,
પૂરે છે એક પરમેશ જ સાખ, એ દિવસો ગયા.
-ચૈતન્ય જોષી 'દિપક' પોરબંદર.
