શિવ અને ભક્તોનો સંવાદ:
ભક્ત:
મમ અંતર રડે રાત્રિ દિન,
શિવવિના છે દુઃખમય જીવન।
દુઃખની નદીઓ વહે રહી,
શ્વાસ વિનાને શાંતિ નહિ।
શિવ:
હૃદયે રાખે ભક્તિ સ્થાન,
ત્યાં વસે હું છું મુક્તિદાન।
હું તું છું તું હું છે જાણ,
ભેદ ભુલીને કર માન।
ભક્ત:
મારે અહમ તજી દઈ છૂટ,
હાથમાં મુકું જીત નહિ મૂટ।
દયા તારી છે મમ પથ,
સ્વપ્ને તું હો મારા સાથે।
શિવ:
ભક્ત તું સુમન યજ્ઞમાલ,
પ્રેમથી વિઘટે પાપજાલ।
મુક્તિ મારગ ત્યાં ઉગે,
જ્યાં ભક્તિનું દીપક બળે।
ભક્ત:
શિવ! દોરી પથ તું જીવનમાં,
હું અજ્ઞાની તારા દયામા।
હાથ પકડી ને તું દઈ માર્ગ,
હું તો રહું તારી ભગતતામાં।
શિવ:
તારા ભાવ પ્રભાની જેમ,
હું ઉજાસ દઉં તારા હ્રદયમાં।
શૂન્યમાં છું, શ્વાસમાં છું,
ભક્તિથી તેજ પામે હું।
એવો શિવ ભક્તિ વટધારી,
તારી ભક્તિ સાચી સારિ।
તેજ બીજે તારી વાતે,
મોક્ષ પામે તું શિવ ભક્તે।
