આસમાનની લાલચમાં જમિન ખાઈ ગયો માનવ હિદાયત સેની આપીતીને સું fએલાઈ ગયો માનવ
કબર પર રળીને ભુલી જવાનો અર્થ એ નથી સાહેબ મરેલા માનવને દિલથી fએંકી ભુલાઈ ગયો માનવ
આસમાનની લાલચમાં જમિન ખાઈ ગયો માનવ
એ રેખાઓની ઇમારતમાં કોઈ દાદર નથી હોતા
જે રેખાઓના ભરોસે બેસી ખુદને ખાઈ રહ્યો માનવ
આસમાનની લાલચમાં જમિન ખાઈ ગયો માનવ
સમય સાથે સમજનારા સમયને શોધનારા છે
સમયને છોળનારાને તો સમય તરસાઈ ગયો માનવ
આસમાનની લાલચમાં જમિન ખાઈ ગયો માનવ
રસતાને પાર છે દરિયો દરિયાને પાર છે રસતો
કદી રોકાયો નથી સમય પણ ખુદ રોકાઈ ગયો માનવ
આસમાનની લાલચમાં જમીન ખાઈ ગયો માનવ
ખુદાના નામ પર લળવું ખુદા સમ્માન નથી સાહેબ
ખુદા તો એક છે સૌનઓ ખુદાઓ બનાઈ ગયો માનવ
આસમાનની લાલચમા જમિન ખાઈ ગયો માનવ હિદાયત સેની આપીતીને સું fએલાઈ ગયો માનવ
© રઘુવરસુવન કંથ
