એ મહોતરમાય કેટલી નખરારી હતી;
એની હર એક અદા કામણગારી હતી;
એની આંખના કાજળે કર્યો તો ઘાયલ,
એની આંખો પણ ખૂબ કજરાલી હતી;
કાયલ થયો તો એ મટકાતી ચાલ પર,
એની ચાલ પણ ઘણી મતવાલી હતી;
નજર ઝુકાવીને એનું એ શરમાઈ જાવું,
ના જોઈ હોય એવી એ અદાકારી હતી;
મૂખેથી ભલે એણે કાંઇ ન કહ્યું છતાંય,
એના હોઠોની મુસ્કુરાહટ એકરારી હતી;
ના એક થયા અમે ના જૂદા પડ્યા કદી,
એ એની બેવફાઈ નૈ દુનિયાદારી હતી;
યકીન છે આજેય એની હર વાત પર,
એજ "વ્યોમ"ની સાચી વફાદારી હતી;
...© વિનોદ.મો.સોલંકી "વ્યોમ"
GETCO (GEB)
