લાગ્યો મીરાંને ઓચિંતો જો કોલ,
હોઠે મલકી, બોલી ન કાંઈ બોલ...
વનમાં રહેતી વિરહી બની એ ઘેલી
બિચારી ન આવી ક્દી રાધાની તોલ,
ઝેરના ઘૂંટડાનો સ્વાદ માણ્યો પ્રેમથી !
ઝેરી બૂંદોએ ઘોળાયો પ્રેમ અણમોલ,
છોડી ન રાહ કે છોડી ન ચાહ કઠીન,
ના રે કદી વગાડ્યા હકના એણે ઢોલ !
ગાતી- નાચતી ને કહેતી એ રાજીપે,
બંધ આંખે જરા દિલના દરવાજા ખોલ,
હું તારો જ છું કહે, કાનો વારંવાર એને !
સમજે એ જ પ્રેમરંગ લાગ્યો જેને...!
-શિતલ માલાણી
