એક સસલી
-રક્ષા શુક્લ
એક સસલીએ પાડી કાં ચીસ ?
એને સમજાતું કે અમથું આ અંકલજી આપે છે કેડબરી-કીસ.
એક સસલીએ પાડી કાં ચીસ ?
એને તો સપનાંમાં આવે પતંગિયા ‘ને ચોકલેટી વૃક્ષોનાં ગાડાં,
ગુડિયાની કુંવારી આંખો મૂંઝાતી જ્યાં માણસને જોયા ઉઘાડા.
પીળી ‘ને પચરક પીડાએ જ્યાં ઓળંગ્યું આભ, ચડ્યા ડૂસકે સીમાડા,
મંદિરના, મસ્જિદના, દેવળના, દેરાંના સળગ્યા ના એકે રૂંવાડા ?
ભાઈ જે પહેરે છે એવા ખમીસમાં સંતાયો હોય છે ખવીસ !
એક સસલીએ પાડી કાં ચીસ ?
રંગોની ઓળખ તો કીકીમાં કાચી ત્યાં લાલઘુમ પથરાયો પાકો,
ડૉરેમોન, નોબીતા થથરીને કહેતા ‘આ પરીઓને પાલવથી ઢાંકો.’
‘દુષ્કર્મ’ વાંચીને ફાટી ગ્યા દરિયા એ જળમાં લ્યો કઈ પાથી ટાંકો !
પાળિયા બતાવીને મૂછોને વળ દેતા ઈશ્વરનો ઊતરી ગ્યો ફાંકો.
કાન, હવે ધારો અવતાર, અહીં પાંચાલી એક નહીં પૂરી પચીસ.
એક સસલીએ પાડી કાં ચીસ ?
