તું
તુંઆવી જ જાય છે!
દસ્તક આપ્યા વગર
હ્રદયના દ્વારથી
વારંવાર...
લાગે છે કે
અંત આવી ગયો
એ લગાતાર પ્રતીક્ષાનો
અને અનુભવનું સામ્રાજ્ય...
મને મારામાં જ ઓગાળી
જાણે નવા બીબામાં ઢાળું છું
તારી સુગંધ ઊમેરીને
નવતર આપણે જાણે!...
ડર લાગે કે તું જતો ન રહે!
પણ ખરું કહું કે
જ્યારે હું વિચલિત થાઉં
ત્યારે જ તું નથી!!!!!...
બાકી તું છે અહીં જ
મારા અસ્તિત્વ સાથે
પ્રાણ બનીને સંગાથે
ઈચ્છું અનુભવું શ્વાસે શ્વાસે...
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
