The Download Link has been successfully sent to your Mobile Number. Please Download the App.
Continue log in with
By clicking Log In, you agree to Matrubharti "Terms of Use" and "Privacy Policy"
Verification
Download App
Get a link to download app
પ્રાણીઓમાં બુદ્ધિશાળી ગણાય છે હાથી. શક્તિમાં પણ તાકાતવર મનાય છે હાથી. સવારી એની ગૌરવને પ્રદાન કરનારી થતી, રાજા મહારાજાની સવારી થાય છે હાથી. યુદ્ધમાં પણ એની કામગીરી અચૂક હોવાની, સ્વરૂપ ગણપતિનું માનીને પૂજાય છે હાથી. મદનિયાં સંગ વનવિહાર એનો રમ્ય ગણાતો, સરકસમાં આખરે મહાવતથી બંધાય છે હાથી. અંકુશ એની શક્તિને નિયંત્રિત કરતું પરિબળ, જલક્રીડા કરતા જોતાં સુંદર દેખાય છે હાથી. - ચૈતન્ય જોષી. 'દીપક 'પોરબંદર.
ઘર છે તમારું એથી ક્યારેક આવ્યા કરો. ક્યાં છો પરાયા એવો ભાવ બતાવ્યા કરો. નથી આ કૈં આંખની ઓળખાણ આપણી, રૂઠીએ તો શું ?ક્યારેક તો તમે મનાવ્યા કરો. ખબર છે કે મન હોય છે આડવીતરું ભલે, મૂકી અતીત કોરાણે એને સમજાવ્યા કરો. વાત તો સાવ નાની જ હતી વૃક્ષ શાને કરો? પાછા ફરીએ નથી ગયા દૂર, ભૂલાવ્યા કરો. આંસુ એ તો છે ઘરેણું નૈનનું પ્રસંગે જે શોભે, મમળાવી અતીતને વળી સતત ના વહાવ્યા કરો. - ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
કાલની વાત આજે કરીએ પણ આજનું શું? ભૂત કે ભાવિને ઉચ્ચરીએ પણ આજનું શું? ભવ્ય કે ભીષણ હતો ભૂતકાળ ભૂલવો ઘટે, શીદને એવા વિચારે રહીએ પણ આજનું શું? અન્જાન છે ભાવિ નથી ખબર કે શું ઘટવાનું? મનની ભ્રમણામાં સહીએ પણ આજનું શું ? વિચારીએ વર્તમાનને એને સજાવી લઈએને, ભાવિ ઉજ્જવળ ભાખીએ પણ આજનું શું? આજ એ આવતીકાલનો પાયો અતીત ભૂલી, અફસોસ કે કલ્પનામાં રાચીએ પણ આજનું શું? - ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
જોને દર્દ કરતાં દવા વધારે પીડા આપે છે. રુદન કરતાં હાસ્ય વધારે પીડા આપે છે. વણનોતર્યું આવ્યું જીવનમાં એ દુઃખ હતું, દુઃખ કરતાં સુખ વધારે પીડા આપે છે. છલકાઈ આંખ હર્ષના અતિરેકમાં કદીએ, શોક કરતાં હર્ષ વધારે પીડા આપે છે. થઈ ગઈ આંખો રાતી પ્રતિક્ષા વિજોગની, વિયોગ કરતાં મિલન વધારે પીડા આપે છે. જન્મથી જ જેનો ડર હતો એ મૃત્યુ તણો, મૃત્યુ કરતાં જીવન વધારે પીડા આપે છે. - ચૈતન્ય જોષી. 'દીપક 'પોરબંદર.
હકીકત છે કે કુદરતની લાઠીમાં અવાજ નથી હોતો. ગમે તેવાને બક્ષવાનો એનામાં રિવાજ નથી હોતો. એ હોય છે પરમેશની નજીક જેને જગ તરછોડી કદી એના જેવા જ બીજાનો અહીંયાં સમાજ નથી હોતો હોય જે માણસો હરિના દુનિયાથી નથી પરખાતાને, અંગત જીવન હોય અલબેલું વીજગાજ નથી હોતો. નાની પડે દુનિયા સાચા સંતોને ઓળખવામાં હંમેશાં, સંત એટલે સંત એના શિરે કશોએ તાજ નથી હોતો. વેદના વિભુની જો જાય પ્રગટી પામવાની કદી પણ, એ દર્દ છે હઠીલું પામ્યા વિના કોઈ ઈલાજ નથી હોતો. - ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
સાવ ડફોળ છે તું વાદળ. કરે રોજ ડોળ છે તું વાદળ. કાં વરસવા મંડ, કાં જા વિખરાઈ. બેવડી નીતિ તારી સૌથી વગોવાઈ. નથી સંભળાતું કે નઘરોળ છે તું વાદળ ? વરસે ત્યાં અનરાધાર,બીજે ન ટીપું લગાર. સૂરજ સંતાડે વારંવાર,તોય ન વરસે તું યાર! માનવ મુખે એ જ કાગારોળ છે તું વાદળ! ક્યાંક કોઈ ડૂબી મરે, ક્યાંક કોઈ તને કરગરે. ક્યાંક જળ ઉભરાવે, ક્યાંક સાવ ખાલી રખાવે. લોકો કહે ક્યાંક ગોળને ક્યાંક ખોળ છે તું વાદળ! કોઈ પોકારે " પાણીપાણી" કોઈ કંટાળે "પાણીપાણી" વરસવાનું નથી ભાન, જાણે કોઈ બાળ નાદાન. આભ રોકીને બેઠાં તમે,ખબર પડે આવો હેઠાં તમે. ખાબક્યા ત્યાં તો પછી સાવ ઓળઘોળ છે તું વાદળ. - ચૈતન્ય જોષી 'દિપક' પોરબંદર.
કદી આવીને આંગણે અમને મળો તો ખરા ! છે ઉત્સવ અમારે એમાં તમે ભળો તો ખરા ! આયખું આખ્ખું વીતી ગયું પ્રતિક્ષા કરવામાં, તમારેય હશે હૃદય તેથી સળવળો તો ખરા! મારેય મારી નિજની રામકહાણી છે વગરકીધી, જરાધ્યાન દઈને તમે કદીએ સાંભળી તો ખરા! રસ્તો વિજોગનો આંકરો એમાં આગળ છો ઘણા, વિચારી દશા એક અબળાની પાછા વળો તો ખરા! છૂટેલી ગાંઠને ફરી ગંઠાવાની રખેને હોય અભિલાષા, રાખી મન મોટું સ્નેહની સુખદ માણો પળો તો ખરા! - ચૈતન્ય જોષી 'દીપક 'પોરબંદર.
વરસી વરસીને તેં તો કાળોકેર કીધો. જાણે કોઈ ગાંડાએ શરાબ પીધો. ચારેકોર જળબંબાકારને , માનવમાત્રમાં હાહાકારને, નથી સહ્યો જાતો આ સંતાપ. હવે તો ખમૈયા કરને તું બાપ..! પીરસવામાં નથી પારંગત તું, નિભાવ્યે જા છો વરસવાની લત તું. કૈંક તો રાખવું ઘટે દેવામાં માપ? હવે તો ખમૈયા કરને તું બાપ...! ઘરમાં પાણી , બહાર પાણી, વેગ વધતાં લઈ જાય તાણી. ભૂખ્યાં છોરુનાં સાંભળ પ્રલાપ, હવે તો ખમૈયા કરને તું બાપ..! આ તો વરસ્યો કે કોપ કરી બેઠો? હાલ તને દશા દેખાડું આવ જો હેઠો. નુકશાનીની વાતે સહુ કરે વિલાપ, હવે તો ખમૈયા કરને તું બાપ..! ખેડુ પણ ગમગીન, નથી સારા સીન, ત્રાહિમામ જન સૌ બની ગયાં દીન. મીટમાંડી બેઠા કે ક્યારે થાય વરાપ ? હવે તો ખમૈયા કરને તું બાપ...! - ચૈતન્ય જોષી. 'દીપક ' પોરબંદર.
સાંભળી મયૂરના ટહુકાર, આવ્યો હશે વરસાદ. રીમઝીમ કે પછી ધોધમાર, આવ્યો હશે વરસાદ. સૂકી ધરાએ સાદ એને કીધો રખેને સાંભળી આજે, સુણી ધરાવાસીઓ આવકાર, આવ્યો હશે વરસાદ. આભે સર્જી મેઘાડંબરને, ગાજવીજ કરતો અપાર, થઈને અવનીનો તારણહાર, આવ્યો હશે વરસાદ. શેરીગલીને રસ્તા પર વહેવા લાગ્યાં જળ લગાતાર બનીને કિસાનોનો એ આધાર, આવ્યો હશે વરસાદ. દીધો સૂરજને સંતાડીને દિવસનો પ્રકાશ થયો અંધાર દેવાને એ જળરાશિ પારાવાર, આવ્યો હશે વરસાદ. પૂરાયાં ગૃહમાંહે લોકોને પશુપંખી પણ ગયાં સંતાઈ, જળતંગીનો બનીને ઉપચાર, આવ્યો હશે વરસાદ. - ચૈતન્ય જોષી. 'દીપક 'પોરબંદર.
સ્નેહની દોરીથી ઊભય બંધાયા ભેરુ આપણે. તેથી જ સૌની નજરમાં સવાયા ભેરુ આપણે. નાનપણની મિત્રતા હજુ અડીખમને અકબંધ, છોને રક્તના સંબંધે ના ગણાયા ભેરુ આપણે. સાથ અને સહકાર એ હાથવગાં હથિયાર છે, તોયે મજાક મસ્તીમાં હરખાયા ભેરુ આપણે. ભૂલ ભગવાનની કે ભાઈ નથી બનાવ્યા અમને, તેથી શું? ભાઈબંધ થૈ ઓળખાયા ભેરુ આપણે. સાવ એવું નથી કે હરવખ્ત હા માં હા જ હોય, એકમેકને રોકવા ટોકવાથી પંકાયા ભેરુ આપણે. એમ તો મતભેદ કોઈ વખતે થતા વિચારભેદથી, પણ મનભેદ પરસ્પર ના કદીએ થયા ભેરુ આપણે. - ચૈતન્ય જોષી. 'દીપક 'પોરબંદર.
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved | Powered by Custom Web Development Company India.
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved.
Please enable javascript on your browser
