આરવ અને વિરેન ખજાનાના રૂમમાં ઉભા હતા. ચારેય તરફ સોનાના સિક્કા, ચમકતા હીરા, પ્રાચીન મૂર્તિઓ અને નકશામાં દર્શાવેલા અન્ય મૂલ્યો દ્રશ્યમાન હતા. રૂમમાં એક અજોડ તેજ ફેલાયેલું હતું, જે બન્નેને આશ્ચર્યમાં મૂકી દીધું.
વિરેન ખુશીથી બોલ્યો,
“આરવ, આપણે ખરેખર ખજાનો શોધી લીધો!”
પરંતુ આરવનું ધ્યાન હજુ પણ દિવાલ પર લાગેલા જૂના નકશા પર હતું. તે ધીમે ધીમે નકશા પાસે ગયો અને તેને ધ્યાનથી જોવાનું શરૂ કર્યું. નકશો ખૂબ જૂનો લાગતો હતો. કાગળ પીળો પડી ગયો હતો, અને કેટલાક ભાગ થોડા ફાટેલા પણ હતા. પરંતુ નકશામાં બનાવેલી લીટીઓ, ચિહ્નો અને રસ્તાઓ હજી પણ સ્પષ્ટ દેખાતાં હતાં.
વિરેન તેની પાસે આવીને પૂછ્યું,
“આ શું છે?”
આરવ ધીમે બોલ્યો,
“આ નકશો છે… અને લાગે છે કે આ મહેલનો નથી. કદાચ આ ખજાનોની વધુ મોટી સફર તરફ લઈ જાય છે.”
વિરેન આશ્ચર્યથી જોઈ રહ્યો હતો.
“એટલે?” તે પુછ્યું.
આરવે નકશામાં એક ચિહ્ન બતાવ્યું.
“જુઓ, અહીં એક જંગલ દર્શાવવામાં આવ્યું છે, અને અહીં એક ઊંચું પહાડ છે. અહીં એક ગુફાનું નિશાન છે, જે હજુ અજાણ્યું છે.”
નકશાના ખૂણામાં એક નાનું ચિહ્ન બનાવેલું હતું. તેની નીચે જૂના અક્ષરોમાં લખાણ હતું. આરવે ધીમે તેને વાંચ્યું:
“સાચો રહસ્ય તો આથી પણ આગળ છે.”
વિરેન ચોંકી ગયો.
“શું? એટલે આ ખજાનો અંતિમ નથી?”
આરવે હળવું સ્મિત કરીને બોલ્યો,
“લાગે છે આ તો શરૂઆત છે. ખજાનો માત્ર સોના-હીરાથી નથી, પરંતુ સફરની દરેક પરીક્ષા, હિંમત, બુદ્ધિ અને સચ્ચાઈના પાઠમાંથી મળેલી શીખ પણ ખજાનો છે.”
વિરેન થોડો વિચારમાં પડી ગયો. તેની અંદર એક નવી ઉત્સુકતા અને ઉત્સાહ જન્મ્યો. પહેલા તે ફક્ત ખજાનાની લાલચમાં હતો, હવે તે નવી રહસ્યમય સફર માટે ઉતાવળમાં હતો.
તે બોલ્યો,
“તો શું આપણે આ નકશાનો રહસ્ય પણ શોધશું?”
આરવે કહ્યું,
“હા… પરંતુ પહેલા આપણે અહીંથી સલામત બહાર નીકળવું પડશે.”
બન્નેએ થોડો ખજાનો એક નાની થેલીમાં ભરી લીધો. તેઓ જાણતા હતા કે આખો ખજાનો લઇ જવો શક્ય નહોતો. પછી આરવે દિવાલ પરથી નકશો ઉતારી લીધો.
હવે તેઓ મહેલમાંથી બહાર જવા માટે રસ્તો શોધવા લાગ્યા.
થોડીવાર પછી તેઓ ફરી ગુપ્ત માર્ગ પર પહોંચ્યા જ્યાંથી તેઓ આવ્યા હતા.
અંધકારમય માર્ગમાંથી પસાર થઈને તેઓ ધીમે ધીમે મહેલના મુખ્ય હોલમાં પહોંચ્યા. મહેલ હજુ પણ એટલો જ રહસ્યમય લાગતો હતો.
હાલાં સુધીની તમામ પરીક્ષાઓ પછી, તેઓ હવે વધુ આત્મવિશ્વાસથી આગળ વધતા હતાં.
થોડીવાર પછી તેઓ મહેલના મુખ્ય દરવાજા સુધી પહોંચી ગયા. જેમ જ તેઓ બહાર આવ્યા…
સૂર્યની કિરણો તેમના ચહેરા પર પડી. લાંબા સમય પછી ખુલ્લી હવા અને સાફ આકાશ મળતા, બન્ને ઊંડો શ્વાસ લીધા.
વિરેન બોલ્યો,
“આ મહેલની અંદર જે કંઈ થયું, તે કોઈ માનશે પણ નહીં.”
આરવ હસ્યો,
“ક્યારેક સૌથી અદ્ભુત વાર્તાઓ સાચી હોય છે.”
બન્નેએ મહેલથી થોડા દૂર જઈને એક મોટા વૃક્ષની છાયા હેઠળ બેસી ગયા.
હવે આરવે ફરી નકશો બહાર કાઢ્યો અને તેને ખૂબ ધ્યાનથી જોવા લાગ્યો.
નકશામાં એક લાંબો માર્ગ બતાવેલો હતો, જે ઘન જંગલમાંથી પસાર થતો હતો.
વિરેન વિચારમાં પડ્યો,
“આ જંગલ ક્યાં હશે?”
આરવે ધીમે કહ્યું,
“કદાચ આ મહેલથી ખૂબ દૂર નહીં હોય. પરંતુ ધ્યાન રાખવું પડશે; આ માર્ગ વધુ જોખમી લાગે છે.”
નકશાના બીજા ભાગમાં એક મોટું પહાડ બતાવેલું હતું. તેના પાસેથી એક ગુફાનું ચિહ્ન દર્શાવેલું હતું.
વિરેન બોલ્યો,
“લાગે છે આગળની સફર વધુ ખતરનાક હશે.”
આરવે ગંભીર અવાજમાં કહ્યું,
“હા… પરંતુ હવે આપણે તૈયારી સાથે જ આગળ વધવું પડશે.”
હઠથી પવન જોરથી ફૂંકવા લાગ્યો, નકશો આરવના હાથમાંથી ઉડી જતો હતો.
વિરેન તરત તેને પકડી લીધું.
“સાવધાન!” તે બોલ્યો.
આરવે હસીને કહ્યું,
“લાગે છે આ નકશો પણ આપણને આગળ વધવા માટે ઉતાવળ કરી રહ્યો છે.”
સાંજ થવા લાગી હતી. આકાશમાં સૂર્ય ધીમે ધીમે અસ્ત થઈ રહ્યો હતો.
બન્નેએ નક્કી કર્યું કે તેઓ આજ રાત નજીકના ગામમાં રોકાશે. આગલા દિવસ માટે તૈયારી જરૂરી હતી.
થોડીવાર પછી તેઓ મહેલથી દૂર આવેલા નાનકડા ગામમાં પહોંચ્યા. ગામ ખૂબ શાંત અને સ્વચ્છ હતું. લોકો સરળ, મૈત્રીપૂર્ણ અને સહાનુભૂતિપૂર્ણ હતા.
એક વૃદ્ધ માણસે તેમને રહેવા માટે નાનું ઘર આપ્યું. રાત્રે ભોજન પછી આરવ અને વિરેન ફરી નકશો જોવાનું શરૂ કર્યું.
વિરેન બોલ્યો,
“આ સફર હવે વધુ મોટી બનવાની છે.”
આરવે કહ્યું,
“હા… અને કદાચ આ નકશો અમને વધુ મોટા રહસ્ય સુધી લઈ જશે.”
થોડીવાર પછી બન્નેએ ઊંઘ માટે બેસ્યા.
પરંતુ રાત્રે એક અજાણી ઘટના બની. કોઈ અજાણ્યો માણસ બહારથી તેમની વાતો સાંભળી રહ્યો હતો.
તે છુપાઈને તેમની બારી પાસે ઊભો રહ્યો. જ્યારે તેણે નકશો જોયો… તેની આંખોમાં લાલચ ચમકી ઉઠી.
તે ધીમે બોલ્યો,
“તો તેઓએ નકશો શોધી લીધો…”
પછી તે અંધકારમાં ગાયબ થઈ ગયો, અને રહસ્યમય ચહેરો દેખાવાનું બંધ થઈ ગયું.
સવાર થવા પર આરવ અને વિરેન પોતાની નવી સફર માટે તૈયાર હતા.
તેમને ખબર નહોતી કે હવે તેમની પાછળ કોઈ નવો ખતરનાક દુશ્મન લાગી રહ્યો છે.
આ નવી સફર પહેલા કરતાં પણ વધુ મુશ્કેલ અને જોખમી બનવાની હતી.
આગળ શું થશે?
નવો દુશ્મન કોણ છે?
અને નકશો તેમને ક્યાં લઈ જશે?
આ રહસ્યો જાણવા માટે આગળના પૃષ્ઠો તરફ આગળ વધો…
