જૂના મંદિરમાં ઉભો આરવ આસપાસ ધ્યાનથી જોઈ રહ્યો હતો. મંદિરમાં અંધકાર અને શાંતિ હતી. માત્ર બહાર પવનથી હલતા ઝાડોના અવાજો સંભળાતા હતા.
મંદિરની દિવાલો પર અનેક અજાણી આકૃતિઓ અને ચિન્હો કોતરેલા હતા. કેટલીક જગ્યાએ તો ચિત્રો પણ હતા. તે ચિત્રોમાં મહેલ, જંગલ અને કેટલાક અજાણ્યા લોકો દેખાતા હતા.
આરવે ટોર્ચની લાઇટથી દિવાલો ધ્યાનથી જોવાનું શરૂ કર્યું.
એક ચિત્ર ખાસ હતું.
તેમાં મહેલની નીચે એક ગુપ્ત રૂમ બતાવવામાં આવ્યો હતો અને ત્યાંથી જંગલ તરફ જતો માર્ગ પણ દોરેલો હતો.
આરવે વિચાર્યું,
“કદાચ આ જ તે રસ્તો છે જ્યાંથી હું અહીં આવ્યો છું.”
પરંતુ પછી તેની નજર એક બીજી વાત પર પડી.
એક ચિત્રમાં એક માણસ જંગલમાં ઉભો હતો અને તેની પાછળ એક છાયા દેખાતી હતી.
આ ચિત્ર જોઈને આરવ થોડી ક્ષણ માટે ચોંકી ગયો.
કારણ કે થોડા સમય પહેલા જ તેને પણ જંગલમાં એવી જ છાયા દેખાઈ હતી.
તે વિચારમાં પડી ગયો,
“શું આ માત્ર સંયોગ છે કે ખરેખર કોઈ મારી પાછળ છે?”
આરવે ફરી મંદિરની અંદર આગળ વધવાનું શરૂ કર્યું.
મંદિર ખૂબ જૂનું હતું. તેની છતના કેટલાક ભાગ તૂટેલા હતા અને ત્યાંથી ચાંદનીનો ઝાંખો પ્રકાશ અંદર આવી રહ્યો હતો.
મંદિરના મધ્યમાં એક પથ્થરનો મોટો થાંભલો હતો.
તે થાંભલા પર પણ કંઈક લખેલું હતું.
આરવ નજીક ગયો.
તેમાં એક વાક્ય લખેલું હતું —
“જે માણસ સત્ય શોધે છે, તેને છાયાઓથી ડરવું નહીં.”
આરવ એ વાક્ય વાંચીને થોડું સ્મિત કર્યું.
“કદાચ આ મારા માટે જ લખેલું છે,” તેણે વિચાર્યું.
એટલામાં…
અચાનક મંદિરમાં પગલાંનો અવાજ સંભળાયો.
“ટક… ટક…”
આરવ તરત પાછળ વળ્યો.
પરંતુ ત્યાં કોઈ દેખાતું નહોતું.
મંદિર ફરી શાંત થઈ ગયો.
આરવ થોડું આગળ વધ્યો.
પરંતુ થોડા સેકન્ડ પછી ફરી એ જ અવાજ આવ્યો.
આ વખતે વધુ સ્પષ્ટ.
“ટક… ટક… ટક…”
આરવ હવે સાવચેત થઈ ગયો.
તે બોલ્યો,
“કોણ છે ત્યાં? બહાર આવો!”
પરંતુ કોઈ જવાબ આવ્યો નહીં.
અચાનક મંદિરના દરવાજા પાસે એક છાયા દેખાઈ.
આરવનું દિલ જોરથી ધડકવા લાગ્યું.
છાયા ધીમે ધીમે હલતી હતી.
આરવે તરત ટોર્ચની લાઇટ ત્યાં નાખી.
પરંતુ જેમ જ લાઇટ પડી…
છાયા ફરી ગાયબ થઈ ગઈ.
આરવ ગૂંચવાઈ ગયો.
“આ શું છે?” તેણે મનમાં વિચાર્યું.
તે દરવાજા તરફ આગળ ગયો.
બહાર જંગલમાં પવન વધારે જોરથી ફૂંકાઈ રહ્યો હતો.
ઝાડોની ડાળીઓ હલતી હતી અને જમીન પર પાંદડાઓ ઉડી રહ્યા હતા.
આરવે આસપાસ ધ્યાનથી જોયું.
પરંતુ કોઈ માણસ દેખાતો નહોતો.
એટલામાં તેને લાગ્યું કે કોઈ ઝાડ પાછળથી તેને જોઈ રહ્યું છે.
તે ઝડપથી ત્યાં ગયો.
પરંતુ ત્યાં પણ કોઈ નહોતું.
આરવે હવે સમજી ગયો હતો કે કોઈ તો તેને જંગલમાં છુપાઈને જોઈ રહ્યું છે.
પરંતુ તે સામે આવવા તૈયાર નહોતું.
આરવ ફરી મંદિરમાં પાછો આવ્યો.
તે વિચારતો હતો કે હવે આગળ શું કરવું.
ત્યારે તેની નજર જમીન પર પડેલા એક જૂના પથ્થર પર પડી.
તે પથ્થર થોડો હલતો હતો.
આરવે તેને ધીમે ધીમે ખસેડ્યો.
અને તરત જ તે આશ્ચર્યમાં પડી ગયો.
પથ્થર નીચે એક ગુપ્ત સીડીઓ દેખાઈ.
આ સીડીઓ મંદિરના નીચેના ભાગમાં જતી હતી.
આરવે ટોર્ચની લાઇટ અંદર નાખી.
સીડીઓ બહુ જૂની હતી અને નીચે અંધકાર હતો.
તે થોડું વિચાર્યો.
“શું મને નીચે જવું જોઈએ?”
પરંતુ પછી તેને યાદ આવ્યું કે તે અહીં રહસ્ય શોધવા આવ્યો છે.
તે ધીમે ધીમે સીડીઓથી નીચે ઉતરવા લાગ્યો.
દરેક પગલું ભરતા અવાજ ગુંજી રહ્યો હતો.
“ઠક… ઠક…”
થોડા સમય પછી તે નીચે પહોંચ્યો.
નીચે એક નાનો રૂમ હતો.
રૂમમાં ધૂળ ભરેલી હતી અને દિવાલો પર જૂના ચિન્હો હતા.
રૂમના મધ્યમાં એક પથ્થરનો બોક્સ પડેલો હતો.
આરવ નજીક ગયો.
તે બોક્સ ખોલવાનો પ્રયત્ન કરવા લાગ્યો.
પરંતુ એટલામાં…
ઉપરથી ફરી પગલાંનો અવાજ આવ્યો.
“ટક… ટક…”
આરવ તરત ઉપર જોયું.
અને આ વખતે…
સીડીઓના ઉપર એક અજાણી છાયા સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી.
આરવ સ્થિર થઈ ગયો.
છાયા થોડા પળ માટે ત્યાં ઊભી રહી.
પછી ધીમે ધીમે પાછળ હટી ગઈ.
આરવ હવે સમજી ગયો હતો કે આ રહસ્ય માત્ર મહેલ અને ખજાનાનું નથી.
કોઈ માણસ અથવા કંઈક અજાણ્યું તેને રોકવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યું છે.
પરંતુ હવે પાછા વળવાનો પ્રશ્ન નહોતો.
તેને સત્ય જાણવું જ હતું.
પરંતુ તેને ખબર નહોતી કે આ છાયા કોણ છે
અને તે તેના માટે કેટલી ખતરનાક બની શકે છે.
આગળ શું થશે?
છાયા કોણ છે?
અને મંદિરની નીચેના રૂમમાં શું રહસ્ય છુપાયેલું છે?
આ જાણવા માટે આગળ વાંચો…
