જંગલની અંદર આગળ વધતો આરવ હજી પણ હાથમાં પકડેલો નકશો ધ્યાનથી જોઈ રહ્યો હતો. ચાંદનીનો ઝાંખો ઝાડોની વચ્ચે પડતો હતો, જેના કારણે રસ્તો થોડો દેખાતો હતો. જંગલ હવે વધુ ઘન બની રહ્યો હતો. આસપાસ ઊંચા ઝાડો ઊભા હતાં અને પવનના કારણે તેમની ડાળીઓ હલતી રહેતી હતી. પાંદડા જમીન પર ઉડી રહ્યા હતા અને દરેક પગલું અવાજ સાથે ગુંજતો હતો. આરવના હૃદયમાં ઉત્સુકતા અને ભય બંને મિશ્રિત થઈ ગયા હતાં.
થોડા સમય પહેલા મળેલી જૂની ચાવી હજુ પણ તેની ખિસ્સામાં હતી. તેના મનમાં એક જ પ્રશ્ન રહ્યો —
“આ ચાવી ક્યાં કામ આવશે?”
આરવે થોડીક distance આગળ વધતા જમીન પર એક મોટો પથ્થર દેખાયો. નકશામાં દર્શાવેલી નિશાની લગભગ એ જ જગ્યાની હતી. પથ્થર પર થોડીક ભીનાશ અને કાઈનો આવરણી દેખાતી હતી. આરવે બંને હાથથી પથ્થર ખસેડવાનો પ્રયત્ન કર્યો. શરૂઆતમાં તે ખૂબ ભારે લાગ્યો, પરંતુ ધીરજ અને પુરુષાર્થથી તે ધીમે ધીમે ખસ્યો. પથ્થર નીચે એક ગુપ્ત સીડીઓ દેખાઈ. આરવ આશ્ચર્યમાં રહ્યો.
“આ તો ખરેખર ગુપ્ત રસ્તો છે!” તે મનમાં વિચાર્યું.
અંદર અંધકારમય હતો. ટોર્ચ વિના કશું દેખાતું નહોતું. સીડીઓ પથ્થરની હતી અને ઘણી જૂની લાગતી હતી. દર પગલું ભરતા અવાજ ગુંજી રહ્યો હતો, “ઠક… ટક… ઠક…” એવી સ્થિતિમાં આરવ ધીમે ધીમે નીચે ઉતરતો રહ્યો.
થોડા સમય પછી તે નીચે પહોંચ્યો. ત્યાં એક મોટું રૂમ હતું. દિવાલો પર જૂના ચિન્હો અને કોતરાયેલા ચિત્રો હતા, જે કોઈ જંગલ અને મહેલ વચ્ચેના ગુપ્ત સંબંધને દર્શાવતી લાગતી હતી. રૂમના મધ્યમાં એક પથ્થરનો મોટો થાંભલો ઊભો હતો. થાંભલા પર લખેલું હતું —
“સાચો રસ્તો શોધનારને જ રહસ્ય મળશે।”
આ વાંચીને આરવ થોડો વિચારતો રહ્યો. રૂમમાં ચાર અલગ અલગ રસ્તા દેખાતા હતા. કયો સાચો રસ્તો છે તે સમજવું મુશ્કેલ હતું. આરવે દિવાલો પરના ચિન્હો અને જૂના ચિત્રો ધ્યાનથી જોવાનું શરૂ કર્યું. થોડા મિનિટ પછી તેને એક ચિન્હ ઓળખાયો — એ ચિન્હ તે જ હતો જે ચાવી પર કોતરેલું હતું.
આરવે તે માર્ગ તરફ આગળ વધ્યો. થોડું આગળ જતાં, એક દરવાજો દેખાયો. દરવાજો બંધ હતો અને તેના ઉપર તાળું હતું. આરવે તરત પોતાની ખિસ્સામાંથી ચાવી કાઢી અને તાળું ખોલવા માટે ફેરવ્યું. થોડા સેકન્ડ પછી, “કચાક!” તાળું ખૂલ્યું. આરવે ધીમે ધીમે દરવાજો ખોલ્યો.
અંદર એક નાનો રૂમ હતો. રૂમની દિવાલો પર ઘણા જૂના ચિન્હો કોતરાયેલા હતા. રૂમમાં એક મોટું લાકડાનું બોક્સ મૂકેલું હતું, ઉપર અનેક અજાણી નિશાનીઓ કોતરેલી હતી. આરવે ધીમે બોક્સ તરફ આગળ વધ્યો. તે બોક્સ ખોલવા જ રહ્યો હતો કે અચાનક… પાછળથી અવાજ આવ્યું,
“રોકાઈ જા!”
આ અવાજ સાંભળીને આરવ તરત પાછળ વળ્યો. આ વખતે તેને પહેલીવાર તે માણસ દેખાયો. એક અજાણ્યો માણસ દરવાજા પાસે ઊભો હતો, ચહેરા પર ગુસ્સો સ્પષ્ટ હતો.
માણસ બોલ્યો,
“આ ખજાનો ઘણા વર્ષોથી હું શોધી રહ્યો છું.”
આરવ ચોંકી ગયો.
“તમે કોણ છો?” તે પૂછ્યું.
માણસ હસ્યો, “જે રહસ્ય તું શોધી રહ્યો છે, તે મારું છે.”
હવે સ્થિતિ જોખમી બની ગઈ હતી. આરવ અને તે અજાણ્યા માણસ વચ્ચે અંતર થોડું જ હતું. બંનેની નજર હવે બોક્સ પર હતી. કેમકે કદાચ તેમાં જ મહેલનું સૌથી મોટું રહસ્ય છુપાયેલું હતું.
આરવ થોડું શાંત થયો. તેણે સમજ્યું કે સીધા ટક્કર મસકાયા વિના બોક્સ ખોલવો જોખમી સાબિત થઈ શકે છે. તે ધીમે બોલ્યો,
“હું કોઈ નુકસાન કરવા આવ્યો નથી, હું માત્ર સત્ય જાણવા આવ્યો છું.”
માણસ થોડીવાર માટે વિચારતો રહ્યો. આ દરમિયાન આરવે બોક્સ ઉપરની કોતરેલી નિશાનીઓ ધ્યાનથી જોઈ. તેમાં જૂના પેઈન્ટિંગ અને અજાણ્યા ચિન્હો હતા જે મહેલ, જંગલ અને ગુપ્ત કક્ષાઓ વચ્ચેના સંબંધ દર્શાવતા હતા.
થોડીવાર બાદ, માણસ એક પગલું આગળ આવ્યો, “જો તું સાચો છે, તો હું તને એક તક આપીશ. પરંતુ ચોરી અથવા ઠગાઈ કરે તો…” તેના શબ્દ અધૂરા રહ્યા, પરંતુ ટોણામાં ભય છવાયેલો હતો.
આરવે હળવા ભય સાથે પણ ધીરજ રાખી. તેણે તાળું ફરીથી તપાસ્યું અને બોક્સ ખોલવાનો નિર્ણય કર્યો. બોક્સના ધીમે ધીમે ખૂલતા, અંદર એક જૂની થેલી મળી, જેમાં ઐતિહાસિક દસ્તાવેજો, નકશા, અને એક અનોખો તત્વોનો ખજાનો છુપાયેલો હતો.
આરવે હળવા હસતાં કહ્યું,
“આ બધી મહેનત સાચું છે. ખરેખર મહેલના ગુપ્ત રહસ્ય અહીં છુપાયેલું છે.”
માણસ હવે નજીક આવ્યો, પરંતુ આરવે સમજી ગયો કે જો તે ભય વગર અને સમજણ સાથે આગળ વધશે, તો તે ખજાનો અને સત્ય બંને મેળવી શકે છે.
પરંતુ હવે ફરી એક પ્રશ્ન ઊભો થયો:
આ ગુપ્ત કક્ષાના બાકીના ભાગમાં અને મહેલની બહાર શું રહસ્ય હજુ છુપાયેલું છે?
અને આ અજાણ્યો માણસ શું છે — મિત્ર કે વિરોધી?
આ બધું જાણવા માટે આગળ વાંચવું જરૂરી છે…
