આરવ એક ઉત્સુક અને સાહસિક યુવક હતો. તેને હંમેશા નવી જગ્યા શોધવી અને રહસ્યો જાણવા ખૂબ ગમતું હતું. તે એક નાનકડા ગામમાં રહેતો હતો, જે ગામ ઘન જંગલની બાજુમાં આવેલું હતું. ગામના લોકો સામાન્ય જીવન જીવતા હતા, પરંતુ એ જંગલ વિશે તેઓ હંમેશા એક જ વાત કહેતા — “આ જંગલમાં કંઈક રહસ્ય છે.”
ગામના વૃદ્ધ લોકો વારંવાર એક જૂની વાર્તા કહેતા. તેઓ કહેતા કે ઘણા વર્ષો પહેલા જંગલની અંદર એક મોટો મહેલ હતો. તે મહેલમાં એક રહસ્યમય ખજાનો છુપાયેલો હતો. પરંતુ જે કોઈ તે ખજાનો શોધવા ગયો, તે ક્યારેય પાછો આવ્યો નથી.
આરવને આ વાર્તા બાળપણથી જ ખૂબ રસપ્રદ લાગતી હતી. ઘણા લોકો માટે તે ફક્ત એક ડરાવણી વાર્તા હતી, પરંતુ આરવ માટે તે એક રહસ્ય હતું જેને તે એક દિવસ જરૂર શોધવા માંગતો હતો.
એક દિવસ બપોરે આરવ પોતાના ઘરના બહાર બેઠો હતો. હળવો પવન ફૂંકાઈ રહ્યો હતો અને આકાશમાં વાદળો ધીમે ધીમે તરતા હતા. એ સમયે તેનો મિત્ર વિરેન ત્યાં આવ્યો.
વિરેન થોડો અલગ સ્વભાવનો હતો. તે પણ સાહસિક હતો, પરંતુ ક્યારેક થોડી ઉતાવળ કરતો હતો.
વિરેન બોલ્યો, “આરવ, મેં એક અજીબ વાત સાંભળી છે।”
આરવે પૂછ્યું, “શું?”
વિરેન થોડો નજીક આવીને ધીમે બોલ્યો, “ગામના વૃદ્ધ રમેશકાકા કહેતા હતા કે જંગલમાં જે જૂનો મહેલ છે… તે ખરેખર અસ્તિત્વમાં છે।”
આ સાંભળતા જ આરવ થોડો વિચારમાં પડી ગયો. તેણે કહ્યું, “જો આ સાચું છે તો આપણે તે મહેલ શોધવો જોઈએ।”
વિરેન થોડો હસ્યો. “તું ખરેખર જંગલમાં જવા તૈયાર છે?”
આરવે આત્મવિશ્વાસથી કહ્યું, “હા. હું બાળપણથી આ રહસ્ય જાણવા માંગતો હતો।”
બન્નેએ નક્કી કર્યું કે તેઓ બીજા દિવસે સવારમાં જંગલમાં જશે.
રાત્રે આરવને ઊંઘ આવતી નહોતી. તેના મનમાં ઘણા વિચારો ચાલી રહ્યા હતા. શું ખરેખર તે મહેલ હશે? શું ખજાનો ખરેખર હશે? કે પછી આ બધું ફક્ત એક જૂની વાર્તા હશે?
સવાર થતા જ આરવ અને વિરેન જંગલ તરફ નીકળી ગયા.
જંગલ ખૂબ ઘન હતું. ઊંચા વૃક્ષો આકાશને લગભગ ઢાંકી રહ્યા હતા. પક્ષીઓના અવાજો અને પાંદડાની સરસરાહટથી આખું વાતાવરણ જીવંત લાગતું હતું.
તેઓ ધીમે ધીમે જંગલની અંદર આગળ વધતા ગયા.
થોડા સમય પછી તેમને એક જૂનો રસ્તો દેખાયો. તે રસ્તો બહુ ઓછો ઉપયોગમાં લેવાયો હોય એવો લાગતો હતો.
આરવે કહ્યું, “લાગે છે આ રસ્તો ક્યાંક જાય છે।”
વિરેન બોલ્યો, “ચાલ, જોઈએ।”
બન્ને એ રસ્તા પર આગળ વધ્યા.
લગભગ એક કલાક પછી અચાનક વૃક્ષો વચ્ચે કંઈક મોટું દેખાયું.
વિરેન આશ્ચર્યથી બોલ્યો, “આરવ… ત્યાં જોઈ!”
આરવે આગળ જોયું… અને તે પણ આશ્ચર્યમાં પડી ગયો.
વૃક્ષો વચ્ચે એક વિશાળ જૂનો મહેલ ઊભો હતો.
મહેલ થોડો તૂટેલો અને જૂનો લાગતો હતો, પરંતુ તે હજુ પણ ભવ્ય દેખાતો હતો.
આરવે ધીમે કહ્યું, “લાગે છે વાર્તા સાચી હતી।”
બન્ને ધીમે ધીમે મહેલ તરફ આગળ વધ્યા.
મહેલનો મોટો દરવાજો થોડો ખુલ્લો હતો.
અંદર અંધકાર હતો.
વિરેન બોલ્યો, “અંદર જઈએ?”
આરવે થોડું વિચાર્યું… અને પછી કહ્યું, “હા. હવે પાછા ફરવાનો પ્રશ્ન નથી।”
બન્ને ધીમે મહેલની અંદર પ્રવેશ્યા.
અંદર હવા ઠંડી હતી. દિવાલો પર જૂના ચિત્રો લાગેલા હતા અને જમીન પર ધૂળ જામી હતી.
પરંતુ એ જ સમયે…
અચાનક અંદરથી એક અજાણી અવાજ આવ્યો, “ઠક… ઠક…”
બન્ને એકબીજાની તરફ જોયા.
વિરેન ધીમે બોલ્યો, “આ અવાજ શું હતો?”
આરવે ટોર્ચ આગળ કરી.
અને પછી… તેમને જમીન પર કંઈક ચમકતું દેખાયું.
તે એક જૂની ચાવી હતી.
આરવે ચાવી ઉઠાવી.
પરંતુ જેમ જ તેણે ચાવી હાથમાં લીધી…
અચાનક મહેલની અંદર ક્યાંકથી ભારે અવાજ આવ્યો. “ગરરર…”
દિવાલનો એક ભાગ ધીમે ખસવા લાગ્યો.
અને પાછળ એક ગુપ્ત દરવાજો દેખાયો.
વિરેન આશ્ચર્યથી બોલ્યો, “લાગે છે સાચું સાહસ હવે શરૂ થયું છે।”
આરવે ધીમે કહ્યું, “હા… અને કદાચ ખજાનો પણ હવે નજીક છે।”
**આગળ શું થશે?**
**ગુપ્ત દરવાજાની પાછળ શું છે?**
