“एका रिकाम्या कोपऱ्याचं नाव तू”
माझ्या आयुष्यात आज सगळं काही आहे,
हसण्याची कारणं आहेत, स्वप्नं आहेत, आनंद आहे…
तरीही कुठेतरी एक शांत कोपरा रिकामा वाटतो,
कारण त्या जागी अजूनही फक्त तुझीच आठवण राहते.
तू कधी इतका खास झालास,
हे मलाही कधी कळलंच नाही…
पण आता प्रत्येक क्षण सांगतो,
तुझ्यासारखा वेगळा कोणीच भेटलाच नाही.
तू जवळ असूनही किती दूर आहेस,
हे अंतर शब्दांनी सांगता येत नाही…
तुला मी हवी आहे हे जाणवतं,
पण तुझं शांत राहणं सगळं काही सांगून जातं.
कधी कधी वाटतं,
आपलं आयुष्य एकमेकांशिवाय अपूर्ण आहे…
तरीही आपण दोघंही शांत आहोत,
जणू मनातलं सगळं असूनही काहीच बोलत नाही आहोत.
आपली ती शेवटची भेट…
आजही मनात तशीच जपून ठेवली आहे,
न बोललेले शब्द, न सांगितलेल्या भावना,
सगळं अजूनही तिथेच थांबलं आहे.
तुझं ते शांत बसणंही,
माझ्यासाठी हजार शब्दांसारखं आहे…
तू काही न बोलताही,
तुझ्या मनातलं मला जाणवतं आहे.
मी आनंदात आहे, माझं आयुष्य सुंदर आहे,
पण त्या सुंदरतेत एक छोटीशी कमी आहे…
ती कमी काही गोष्टींची नाही,
ती फक्त… तुझी आहे.
कारण काही नाती संपत नाहीत,
ती फक्त शांत होतात…
आणि त्या शांततेतही,
एकमेकांची उणीव रोज जाणवत राहते.
- शब्दिका ✍️
