અધુરી પ્રેમ કહાની ભાગ 3
આ વાતને પંદર વર્ષ વીતી ગયા. આરવ હવે એક પ્રખ્યાત લેખક અને કવિ બની ચૂક્યો હતો. તેણે ક્યારેય લગ્ન ન કર્યા, તેનો પ્રેમ તેની કવિતાઓમાં જીવંત હતો. એક દિવસ, મુંબઈના એક મોટા પુસ્તક મેળામાં આરવ પોતાના નવા પુસ્તકના લોન્ચિંગ માટે ગયો હતો. ત્યાં અચાનક તેની નજર એક સ્ત્રી પર પડી, જે તેના પુસ્તકો જોઈ રહી હતી. તે મીરા હતી. સમય જતાં તેનો ચહેરો બદલાયો હતો, પણ તેની આંખોની એ ચમક હજી એવી જ હતી. મીરાની સાથે તેની ચૌદ વર્ષની દીકરી પણ હતી.મીરાએ આરવને જોયો. બંનેની નજરો મળી. પંદર વર્ષનો સમયગાળો એક ક્ષણમાં ઓગળી ગયો. આરવ તેની નજીક ગયો. બંને વચ્ચે કોઈ લાંબી વાતચીત ન થઈ. આરવે મીરાની દીકરીના માથા પર હાથ મૂક્યો અને મીરાને પૂછ્યું, "કેમ છે?" મીરાએ આંખોમાં છુપાયેલા આંસુઓ સાથે સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, "ખૂબ સરસ, તારા પુસ્તકો હંમેશા વાંચું છું." આરવે પોતાની નવી ડાયરી પર સહી કરીને મીરાની દીકરીને આપી. એ ડાયરીમાં લખ્યું હતું: "કેટલાક પ્રેમ અધૂરા રહીને જ પુરા થતા હોય છે." મીરા પોતાની દીકરી સાથે આગળ વધી ગઈ. આરવ જાણી ગયો હતો કે ભલે તેઓ સાથે નથી, પણ તેમનો સાચો પ્રેમ સમયની સીમાઓથી પર થઈને હંમેશા માટે અમર થઈ ગયો હતો.
.............. સમાપ્ત
મિત્રો આવી સ્ટોરી જોઈતી હોય વાંચતી હોય તો કોમેન્ટ મારફતે જણાવતા રહો.
