पहाटेच्या शिळक्यांत,
आकाशाने धरतीशी कुजबुज केली,
आणि फुलांनी मिटलेल्या डोळ्यांतून हास्य उमटवले.
माझं मन, वेळेच्या प्रवाहात तरंगणारं एक निःशब्द नौकेसारखं,
त्या सोनसळी शांततेकडे वाहत गेलं —
जिथे प्रेम बोलतं नाही,
फक्त वाऱ्याच्या स्पर्शाने स्पर्श करतं.
--- Fazal Esaf