મનુષ્ય ગૌરવ
મનુષ્ય છે તું સૌમ્ય અને ગૌરવભર્યો,
તારા પગલે ચમકે ધરા, ઊડી જાય આકાશ,
તારા ખૂણામાં સમાય છે વિદ્યા અને વિવેક,
તારા મનોમનામાં વસે છે શ્રમનો પરમ પ્રકાશ.
આ વિશ્વ, આ ગગન, આ ધરા, બધું તારું જ છે,
પ્રકૃતિનો પાવન સંગીત પણ તારું જ મહિમા છે,
જ્યાં તું જાય, ત્યાં ફુલતા જાય આશા અને વિશ્વાસ,
તું છે આધ્યાત્મિક તેજ, અને વિજ્ઞાનનો અભ્યાસ.
ભૂખ, તરસ, દુઃખ અને પીડા તારી સફરમાં છે,
પણ તું સદાય જુઝે, હંમેશા આગળ વધી રહેનારો છે,
તારી મજા એ નથી કે તું શ્રેષ્ઠ છે બીજા કરતા,
પણ તારી શાન એ છે કે તું પોતાની સાથે યુદ્ધ કરનારો છે.
અસીમ શક્તિઓ છે તારી અંદર, અકલ્પ્ય છે તારો વાટો,
તારા કર્મો બાંધે છે તને આ વિશ્વના અમર સંગાથે,
તું જેમ મોટે ભાગે આકાશને સ્પર્શી રહે છે,
તેમ જ ધરતીને પણ પ્રેમથી અંકમાં ભરતો રહે છે.
તું શિખર સુધી પહોંચે, તારી ભાવના અડગ રહી,
તારા પગલાં ક્યાંય ન અટકે, તારા હૈયામાં હરખ હોય,
મનુષ્ય તું છે, તું વિશ્વનો સૌથી ઉત્તમ અવતાર,
તારી મર્યાદા પણ તારી મહાનતા સાથે જોડાય.
મનુષ્ય, તારી આ યાત્રા કદી પૂરી નહીં થાય,
સફળતા પણ તારા માટે અંત નથી, એક મુળ પ્રારંભ છે,
મનુષ્ય, તું પોતાનું જ ગૌરવ છે, તું પોતાનો જ ભગવાન છે,
કેમકે તારી અંદર વસે છે અજેય જીવનનો મહાન ભાવ.
