સ્નેહ મેળાપ
મન હિંડોળે હીંચે આજ ખુશીઓથી,
આંખોની વાચા બની છે હરખઘેલી,
રોશનીની ઝગમગાહટ લાગે છે ફીકીફીકી,
દીઠી આજ તું નાગમણી જેવી તેજસ્વી,
છુપાયા વાદળમાં તારલા ટમટમતા,
રાજ કરે છે અહી તો વીજળીના ચમકારા,
ગર્જનાદ સાથે ગગન કરે આવકારા,
હર્ષનાદ ફેલાયો એંધાણ મળ્યા આવવાનાં,
હવા એ પણ પોતાનો રુખ બદલ્યો,
શણગારવા ધરાને હેતથી આવકાર્યો,
હવે તો છોડી દો રીસામણાં વ્હાલાં,
મોંઘેરા દર્શન માટે બન્યા છે પ્યાસા,
ગગનથી ધરતીની સફર છે ઘણી લાંબી,
તું શું જાણે વાટલડી જોતી ધીરજની કહાની,
પલકારાએ પણ જોઈ છે એટલીજ વાટ,
આંખોને આપી દે હવે બેઘડી આરામ,
કંઠ સુકાયાને નયનો બની છે પ્યાસી,
વરસ તું મન મૂકીને ભીંજાવા હું રાજી,
મીટાવી દે મનમાં છે જે નારાજગી,
“સ્નેહ” મિલન કરી લે આજે બની મનમોજી...
