The Download Link has been successfully sent to your Mobile Number. Please Download the App.
Continue log in with
By clicking Log In, you agree to Matrubharti "Terms of Use" and "Privacy Policy"
Verification
Download App
Get a link to download app
🎤 કટાક્ષ કવિતા: સ્માર્ટ મીટરની માયા ધાબા ઉપર સોલાર નાખી, અમે પકડી બેઠા તડકો, પણ સ્માર્ટ મીટર જોઈને જીવમાં લાગે મોટો ફડકો! સૂર્યદેવ તો રોજ સવારે મફતમાં મોકલે કિરણો, કંપની વાળા યુનિટ વધારી, કાઢે અમારો કચરો! પહેલાં બિલ આવતું બે મહિને, જીવ થોડો ગભરાતો, હવે સ્માર્ટ મીટર તો પલ-પલના પૈસા ખાઈ જાતો! ઘરમાં પંખો ચાલુ કરું તો મીટર મારે કુદકો, ફ્રીજ ખોલતાં એવું લાગે, જાણે ખિસ્સામાં થયો ભડાકો! સરકારે કીધું'તું કે, "સ્માર્ટ" થઈ જશે જમાનો, પણ આ તો અમારો જ કૂવો ખોદી, એમાં નાખ્યો ગિન્નો! તડકો અમારો, છાપરું અમારું, તોય બિલ કેમ વધે છે? સ્માર્ટ મીટરના નામે જાણે, આખું ગામ લૂંટાય છે! હિના ગોપીયાણી
**ગીત : “મનની વાત”** તારા મનની વાત કહી દિયા કર મને, હું તને કમજોર નહીં, મજબૂત પણ નહીં કહું… તારી આંખોમાં જે ચુપચાપ વરસે છે ને, એ વરસાદને બસ શાંતિથી સાંભળું… તારી વાતોને હું સંગીત નહીં કહું, ને નહીં કોઈ શોરનો નામ આપું… તું જેવું દિલથી બોલી જાય એક વાર, હું એ દરેક શબ્દને દિલમાં રાખું… આ દુનિયામાં તું આડશુ બનીને ફરજે, લોકો સામે પથ્થર જેવો દેખાતો રહેજે… પણ મારી સામે બસ બાળક બની જાજે, હસજે, રડજે, ને નિખાલસ રહી જાજે… ક્યારેક ખામોશી પણ થાકી જાય છે, દિલ અંદરથી ધીમે ધીમે તૂટી જાય છે… એ પહેલા તું મારી પાસે આવી જાજે, તારા મનનો ભાર થોડો વહેંચી જાજે… હું ઉપદેશ નહીં આપું તને, ને નહીં તારાં દુઃખનું કારણ પૂછું… બસ તું એકવાર દિલ ખોલીને બોલજે, હું તારી ખામોશીને પણ સમજું… તારા મનની વાત કહી દેજે મને… બાકી દુનિયાને જે સમજવું હોય સમજવા દેજે… તું બસ મારી સામે પોતે બનીને રહેજે… મને એટલું જ પૂરતું છે… હીના ગોપીયાણી
બહારની દુનિયા જીતીને એ જ્યારે ઘરે આવે છે, ત્યારે ઉંબરો ઓળંગતા જ એનો હોદ્દો બદલાઈ જાય છે. ઓફિસની ફાઈલો હજુ મગજમાં ફરતી હોય, ત્યાં જ રસોડાની લોઢી એની રાહ જોતી હોય છે. કોઈ ઉત્સવ હોય, માંદગી હોય કે થાકનો ભાર, એની જવાબદારીનો ક્યાંય હોતો નથી રવિવાર. દરેક પ્રસંગે એનું હોવું એટલે કામનું હોવું, બધાની ખુશીઓ સાચવતા પોતાનું મૌન પીવું. એ બહાર કામ કરે છે તો પણ, રસોડાના ખાના એને જ સાદ પાડે છે, સમાજ જેને 'ગૃહિણી' કહીને બિરદાવે છે, ખરેખર તો એને જ અપેક્ષાઓના બોજ હેઠળ દબાવે છે. તે રસોઈ બનાવે છે, ઓફિસ સાંભળે છે, ઘર ચલાવે છે, પણ આ બધું કરતી વખતે એ સ્ત્રી— પોતાના થાકને ક્યાંય 'પીરસવાનું' ભૂલી જાય છે. હીના (Dhamak)
અહેસાસ શબ્દો વિના પણ જે સમજાય, એ વાત છે તું, મારી નિઃશબ્દતામાં છુપાયેલો ભાવ છે તું। આ અજાણી રાહોમાં જ્યારે ખોવાઈ જાઉં હું, મને ફરી માર્ગ દર્શાવે, એ વિશ્વાસ છે તું। જ્યારે તારી આંખોમાં મારી નજર અટકી જાય છે, સમય પણ જાણે થંભી જઈ મારો સાથી બની જાય છે। હવાના મીઠા સ્પર્શ સમો તારો અહેસાસ છે, મારા દરેક સ્વપ્નમાં હવે તારો જ નિવાસ છે। DHAMAK
બાળપણ ક્યાં આમ ચાલ્યું ગયું, કઈ રાહ પર જઈને ખોવાઈ ગયું? શોધવા નીકળું જો હું આજે તેને, કયો રસ્તો પસંદ કરું હું? ચૂપચાપ એ એવું નીકળી ગયું, જ્યારે આખી દુનિયા ઊંઘતી હતી, ન કોઈ નિશાન, ન કોઈ સમાચાર, બસ યાદોમાં જ રહી ગયું... પછી તડકો હોય કે ઠંડી હવા, હવે એ હાથમાં નથી આવતું, ક્યાંક દૂર વેરાન વગડામાં, મારું બાળપણ ખોવાઈ જાય છે... મન કરે છે તેને પોકારું, "થોભી જા... આટલી જલ્દી શું છે?" પણ હસીને એ દૂર નીકળી જાય છે, અને ફરી ક્યારેય પાછું નથી આવતું... d h a m a k
અંધારામાં દબાયેલા એ સત્યો મને જગાડે છે, કંઈ પણ બોલ્યા વગર ઘણું સમજાવે છે. ઈચ્છાઓના આ વળાંક પર હું શું શોધી રહી છું? ખબર નથી કેમ હું આમ એકલી ભટકી રહી છું? દમ ઘૂંટાય એવી આ જગ્યા, હૈયું પથ્થર જેવું થયું, પ્રેમ બધો સૂકાઈ ગયો ને મન તલવાર જેવું થયું. નીકળી પડી છું એવા રસ્તે જ્યાંથી પાછું નથી વળવું, ભલે ગમે તે થાય, હવે મારે નથી ડરવું. નસીબના આ ખેલમાં હું સપનાઓ પાછળ દોડું છું, જે મારા નથી કદી, એને જ હું ઝંખું છું. આભમાં બહુ ઊંચે ઊડીને યાદોમાં ખોવાઈ જાઉં, વેરવિખેર યાદોમાં મારી જાતને હોમી દઉં. લાગે છે કે હારી ગઈ, પણ ખેલ હજી બાકી છે, સત્ય બહાર લાવવાની એક વેળા હજી બાકી છે. જ્યારે હકીકત સામે આવશે ત્યારે આ દુનિયા જોશે, સત્તાના આ કિલ્લાઓ પળવારમાં નીચે પડશે. હીના ગોપીયાણી
रणनी रेती ओढी बेठी, जळनुं नकली रूप, तरस्यूं हरणुं दोडतुं रहेतुं, तडकानो छे धूप। मृगजळनी ए मरीचिका, कोईने क्यां मारे छे? ए तो बस आशा आपीने, रणमां रझळावे छे। हाथथी छूटेला हरणांने, हइये अनेक धारणा, खोटा भ्रमनी जाळ बनी छे, जीवतरनी वरणा। धारणाओ ज्यारे तूटे, त्यारे आपत्ति लागे छे, झांझवाना आ खेलमां, मन क्यां साचुं जागे छे? नथी एमं कईं झेर, नथी एमं कोई प्यास, बस, हैयाने भटकवावा, रचे छे मीठो भास। DHAMAK
નાના હતા તો પહેલા એકબીજાને ચિઠ્ઠી લખતા અને તહેવારો માં કલર નાની નાની પડીકી માંપણ મોકલી દેતા . પોસ્ટ ઓફિસ ના લાલ ડબ્બામાં ચિઠ્ઠી દોડતા નાખવા જાતા અને અઠવાડિયા 10 દિવસ સુધી પાછી ચિઠ્ઠી ની વાટ જોતા હતા અને તે કલરને અમે લગાડ્યો છે તે પણ ચિઠ્ઠીમાં પાછા લખી અને મોકલતા 😊 પણ હવે તેવું ક્યાં રહ્યુ છે. હવે મોબાઈલ આવી ગયા પછી ચિઠ્ઠી નો વ્યવહાર બંધ થઈ ગયો છે અને મોબાઈલ ની હિસાબે કોઈ પાસે સમય રહ્યો નથી એક કલર નો ફોટો પણ મોકલ તા નથી એકબીજાને એટલે દૂર થઈ ગયા છે. Dhamak
ધુળેટીના રંગોની જેમ તમારું જીવન પણ ખુશીઓથી રંગીન બની જાય તેવી શુભેચ્છાઓ! DHAMAK
ફાગુન કા યે રંગ હૈ, મન મેં પ્રેમ કા ઉજાસ, બૈર-ઝહેર કો હોમ કર, મનાઓ સ્નેહ કા આભાસ; કેસૂડે કે કૈફ મેં, ભીગે હૈં સબ ખુશહાલ, હોલી કે ઇસ પર્વ મેં, ઉડ રહા પ્રેમ કા ગુલાલ." ઢમક
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved.
Please enable javascript on your browser
