ખબર નથી પડતી કે સમય મારી વિરુદ્ધ છે
કે સમય સાથે હું નથી ચાલી શકતી?
કરવાં જઉં છું કંઈક ને થઈ જાય છે કંઈક અવળું!
પરિસ્થિતિને તાબે થઈ વર્તુ છું તોય
કયાંક ગડબડ થઈ જાય છે.
સંબંધો જેટલાં સાચવું છું એટલાં જ
બગડતાં જાય છે.
દિનપ્રતિદિન કાળની શિકાર બનતી જાઉં છું.
સમજ નથી પડતી શું કરું?
અહીં જ અટકી જાઉં કે આગળ ચાલું?
અગણિત વાર પડું છું, પછડાઉં છું, હારું છું.
અને પાછી ઊભી થાઉં છું.
પણ હવે ના હામ છે ના તાકાત,
શું કરું? કેમ કેમ સંભાળું ખુદને?
બસ હવે તો એક જ આશરો છે.
જગત પિતા, તારણહાર મારાં શ્યામનો.
હવે તો એ જ મારો હાથ થામી મને ઉગારી શકે છે..
ચૌહાણ ભાવના..
-Bhavna Chauhan
