તલેતલનો એ હિસાબ રાખે છે.
ગુણદોષ આપણાં એની આંખે છે.
નાતજાતના વાડા નથી પસંદ એને,
શબરીનાં એઠાં બોરને એ ચાખે છે.
સતત આપણે અહં ધરીએ આપણો,
એને લાગે આપણે એની કાંખે છે.
ગ્રહનક્ષત્રો આપણે જોવડાવીએને,
એ તો પગલું જોઈને ભાવિ ભાખે છે.
ભક્તનું હોય છે એનેય ગુમાન કેટલું!
મારો સેવક આખરે એક લાખે છે.
વધતાં અંતરની આરત ભક્ત તણી,
અવગુણ એના એ સમદર નાખે છે.
ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
