મનમાં કામય તારો પગરવ અનુભવાય છે,
છતાં પણ તારા મનથી ક્યાં દૂર જવાય છે!
તારાથી દૂર રૂદીયે ઘનઘોર સન્નાટો છવાય છે,
એકાંતમાં રહેતા મન મારું પણ મુંજાય છે,
મિત્ર આવતા લાગે અપાર અનહદ આનંદ,
પણ ક્ષણિક મિત્ર દૂર જતા મન મરી જાય છે,
નથી છુપાવતો હું કોઈનું રાઝ મનમાં,
લાગે જો મનને ઠેસ તો મન ઘવાય છે,
આદરણી માની સૌની સેવા કરી કરું પ્રણય,
કામ કરતા-કરતા પણ મારું મન રૂઠાય છે,
માન-મહેમાનની નથી કોઈ કિંમત આજે અહીં,
બહાર જૂદું, અંદર જૂદું એમ કંઈક જૂદું દેખાય છે,
પ્રેમ તો પેલા પણ ન હતો ને આજે પણ નથી,
આ મન આ સ્વીકારવા ક્યાં તૈયાર થાય છે,
ખબર છે કેટલાને અમારી આ ખબરની કે શું ખબર,
મારા મનની મૌન આતુરતા ક્યાં કોઈને સમજાય છે!
© મયુર રાઠોડ 'દુશ્મન'
-mayur rathod
