બસ આ સૂરજ ઊગ્યો નથી ને બઘું જ
ચાલવા માંડ્યું....
રાત્રે જોયેલા સપનાઓ...
મન માં જાગેલી ઈચ્છાઓ...
કંઇક નવું પામવાની અકંશાઓ...
કંઇક ગમતું થવાની આશાઓ...
ક્ષિતિજ ના સુંદર રંગો માણવાનો સમય જ ક્યાં?
બસ આ એલાર્મ વાગ્યું ને બઘું ચાલવા માંડ્યું...
જૂના સંબંધો ની મીઠાશ...
નવા સંબંધો નો રોમાંચ...
લાગણી ના વ્યવહાર...
અપેક્ષાઓ ની ભરમાર...
ઉગતા સુરજ ને જોવાનો સમય જ ક્યાં ?
બસ આંખો ખુલીને બઘું ચાલવા માંડ્યું...
જીવન નો સાચો અર્થ ભુલાઈ ગયો...
હાસ્ય નો સાચો મર્મ વિસરાઈ ગયો..
પરસ્પર નો સાચો પ્રેમ વિસરાઈ ગયો..
આત્મા ના ભીતર નો અગવાજ સંતાઈ ગયો..
શાશ્વત આનંદ નો અર્થ ખોવાઈ ગયો...
કહેવાતા ક્ષણિક આનંદ માં માણસ ફસાઈ ગયો...
જીવન ને માણવાનો સમય જ ક્યાં?
બસ માણસ યંત્ર બની ને ચાલવા માંડ્યો....
-Trupti Rami
