કબીર
કબીર ઘર પ્રેમ કા વો તો ખાલા કા ઘર નાહી,,,
શીષ ઉતારી ભોય રખે તબ જાવે ઘર કી માહી,,,
★
સુખીયો સબ સંસાર ખાવે પીવે ઓર સોવે,,,
દુખીયો દાસ કબીર જગ સોવે તબ તાં રોવે,,,
★
મન મરે માયા મરે મર મર જાત હૈ શરીર,,,
એક આશા તુષ્ણા ના મરે કેહ ગયે દાસ કબીર,,,
કબીર કહે કમાલ કો તું દો બાતાં શીખ લે,,,
કર સાહેબ કી બંદગી ઔર ભુખે કો અન્ન દે,,,
સદગુરૂ મોહે નિવાજીયા પ્યારા અમર બોલ,,,
શીતળ શબ્દ કબીર કા હંસા કરત હૈ કિલ્લોલ,,,
★
દયા ગરીબી બંદગી ક્ષમતા શીલ સુજાણ
યેહે લક્ષણ સંત કે કહત કબીર તુ જાણ,
કબીરા કબીરા ક્યા કરો જાઓ યમુના કે તીર,,,
એક રાધા કે પ્રેમ મે બેહ ગયે લાખો કબીર,,,
કબીર ખળા બાજાર મે માંગે સબકી ખૈર,,,
ના કીસી સે દોસ્તી ના કીસી સે બૈર,,,
કબીર મન પંખી ભયા ઉડ ચલા ઈ આકાશ,,,
વૈકુઠ તો ખાલી પડા ચલા હરી સંતન કે પાસ,,,
કબીર કુવા એક હૈ પનીહારી અનેક,,,
બરતન તો ન્યારે ન્યારે હૈ પાની સબ મે એક,,,
કબીર કહે હંસના છોળ દે રખ રોને સે પ્રીત,,,
એક દિન ફન્ના હો જાયેગા યહી હૈ અનંત કી રીત,,,
કબીર ઈસ જગત મે પાખંડી કો માન,,,
ગોરસ બીકે ગલી ગલી મદીરા બીકે દુકાન,,,
🙏🙏🙏👣👣🌹🌹
