અડકો દડકો રમતા'તા,
આંબલી પીપળી ચડતા'તા.
થયાં મોટા રમતાં રમતાં,
વિખૂટા પડ્યા સૌ મિત્રો.
રમ્યા બધી રમત શિયાળાની,
દોડ, દોરી, કબડ્ડી,
બેડમિન્ટન તો સૌની પ્રિય.
સવાર વ્હાલી રજાઈમાં,
ઊઠીને બેસતાં ચૂલાનાં તાપણે.
પુરું થયું બાળપણ, આવી
બધી જવાબદારીઓ, ભૂલ્યા એ
બધી રમતો, થઈ દૂરી મિત્રોથી.
ક્યારે મળશે એ બધાં મિત્રો,
જમાવીશું મહેફિલ ફરીથી એ જ
શિયાળાની રમતો સાથે.
યાદ કરીશું અમારું બાળપણ,
કોને ખબર જોઈ અમારું બાળપણ,
બાળકો અમારાં સમજે મહત્ત્વ રમતોનું,
છોડે મોબાઈલ અને રમે એ શિયાળાની
રમત અને કરે ઘણી કસરત.
- સ્નેહલ જાની
