થયો જન્મ એક આલીશાન ઘરમાં,
છે ઘર શ્રીમંતોની યાદીમાં,
હતું એને એમ કે રાખશે બધાં મને
પોતાની આંખોમાં, થયું પણ એવું જ,
ખુશ હતી એ પોતાનાં નસીબથી,
વિશ્વાસ ન હતો કે આટલા સરસ ઘરમાં જન્મ મળ્યો.
માનતી હતી કે હું મારું ઘર આમ સજાવું, તેમ સજાવું,
ભાંગ્યો વહેમ ત્યારે એનો જ્યારે સાંભળ્યું,
એ તો પારકી થાપણ છે, જશે બીજાનાં ઘરે,
દુઃખી થઈ થોડી આ જાણીને, પણ પછી મનાવી પોતાને,
જઈશ લગ્ન પછી મારા પોતાનાં ઘરમાં,
લગ્ન પછી જાણવા મળ્યું કે એ તો એનું ઘર નહીં સાસરું છે.
બસ, આખી જીંદગી વિચારવામાં ગઈ કે
જયાં જન્મ લીધો એ પિયર,
જયાં લગ્ન કર્યાં એ સાસરું, તો ક્યાં છે મારા ઘરનું અસ્તિત્વ?
પિયરમાં લાડલી દિકરી, સાસરામાં ઘરની વહુ,
ક્યાં છે મારુ સ્વતંત્ર અસ્તિત્વ?
પૂછે છે એ દિકરી, વહુ, માતા - એક સ્ત્રી,
શું બીજાની સાથે જોડાઉં તો જ છે મારૂં અસ્તિત્વ?
- સ્નેહલ જાની
કોઈની લાગણી દુભાઈ તો ક્ષમા.🙏
