દુઃખ અમર હોય તો વાંક મારો નથી,
હદ વગર હોય તો વાંક મારો નથી,
ચુપ અધર હોય તો વાંક મારો નથી,
આંખ તર હોય તો વાંક મારો નથી…
થૈને સાગર રહે દૂર આરાથી તું જોઈ,
બિન્દુને વેગળું રાખે ધારાથી તું,
એથી આગળ વધી કહું તો મારાથી તું,
બેફિકર હોય તો વાંક મારો નથી…
એક આવાસ, જે હરઘડી શોકમય,
ઊર્મિ-અભિલાષ સેવી રહ્યા એમાં ભય,
હાય બરબાદ જે થૈ ગયું એ હૃદય,
તારું ઘર હોય તો વાંક મારો નથી…
હું તો પાગલ ગણાયો સદાનો પ્રભુ,
પણ વિચારું છું એકાંતે છાનો પ્રભુ,
હું મુસાફર અને આ જમાનો પ્રભુ,
રાહબર હોય તો વાંક મારો નથી…
કોઈનું હું બૂરું ચાહું, મારું થજો,
મારા દિલની વ્યથા કોટિ દિલમાં હજો,
મેં જગતને વહેંચ્યું છે એ દર્દ જો,
શ્રેયકર હોય તો વાંક મારો નથી…
એક તણખો ઝગે છે ‘ગની’ અંતરે,
લોક અવળો ભલે અર્થ એનો કરે,
કોઈની નેહ-તરબોળ મારા પરે,
જો નજર હોય તો વાંક મારો નથી…
