તારી લીલા
વાંકા ચૂકા છે જીવનના આં રસ્તા, નથી એ જરાયે સરળ
સમજાય નહિ તારી લીલા, તું તો કીચડ માં ઊઘડે કમળ
બદમાશો રાજ કરે અને સાચા માનવ થાય હેરાન પરેશાન
કરે એ, ઝુલમ અને અત્યાચાર; કરે એ બધાને હેરાન
ગરીબ માનવ, ખેડૂત, મજુર, મેહનત કર્યે, ભૂખ્યો રહે ;
જોડે પાઈ પાઈ , તડકો છાયોં, અનેક દુઃખો સહે;
જીવતા જીવત થોડો થોડો મરે બિચારો એ, રોજ રોજ;
જ્યારે ગુંડાઓ ઐશો આરામ કરે અને ઉડાવે મૌજ.
આં તે કેવી તારી લીલા, ખેલ તારા સાઉ નિરાળા ,
મુજ અબૂધ ને સમજ નહિ આવે; વાદળ ઘેરાય છે જીવનમાં કાળા
જોઉં છું હું તારી તરફ પ્રશ્ર્ન કરી , આકાશમાં નીલા ;
ગુચવાઉં હું , અકળાઉ હું, સમજાવ મને તારી લીલા;
કઢંગી છે તારી રીતો, અને કઢંગી છે અમારી આં અવસ્થા
જોજે ભાઈ, આં જોઈ ને ડગી ન જાય ભલા માનવ ની આસ્થા.
Armin Dutia Motashaw
