મા શબ્દ એક મહાન શબ્દ છે...
તેની આગળ કોઇ શબ્દ મોટો નથી!
બાપ વગર કોઇપણ સંતાન કયારેક ચલાવી લેશે પણ પોતાની મા નહી હોય તો એક સેકન્ડ તેને એક કલાક બરાબર કાઢવી અઘરી પડશે..મા જેટલો ઠપકો આપે છે ને તેના કરતા કેટલો ઘણો પ્રેમ પણ આપે છે તેને કહેવાય મા..જયારે કોઇ છોકરો તેની માથી કાયમ માટે તેની આંખો બંધ કરીને સદાયને માટે દુર ચાલ્યો જાયછે ત્યારે બાપ કરતાં માને વધુ દુ:ખ થતું હોયછે..કહેવત છે ને કે બાપને ગમે છોકરી ને માને ગમે છોકરો! જયારે છોકરી જન્મે છે ને ત્યારે મા કરતાં બાપને વધુ આનંદ થાયછે ને જયારે છોકરો જન્મે છે ને ત્યારે બાપ કરતાં માને વધુ આનંદ થાયછે..આ એક કુદરતી છે તેને કોઇ જ બદલી શકયું નથી...
બ્રેન ડેડ પામેલ એક છોકરો જયારે દુનીયામાથી ચાલી જાયછે તે પહેલા તેનો પરિવાર એક આદર્શ વિચાર કરી લેછે કે આપણું આ બાળક હવે ફરી સાજુ થવાનું નથી તો કેમ તેના કિમતી અંગો આપણે દાન ના કરીએ!
કદાચ તેના અંગોથી બીજાઓની જીદગી એક સારી જીંદગી બની શકે!
વિચાર ઘણો જ સારો કહેવાય..
આપ્યા જેવું કોઇ દાન નથી
બસ આ વિચારને મક્કમ બનાવીને તેઓ ડોક્ટર સાહેબને વાત કરેછે ને ત્યાર બાદ તે તેમના સંતાનના જરુરી અંગો જેવા કે આંખો, કિડની, ર્હદય, જેવા કિમતી અંગોનું દાન કરી દે છે.. કદાચ આ કરવાથી આપણું દિલ ના પણ માને, પરંતું જો એ કોઇના કામમાં આવતું હોય તો તે અંગો બીજાના શરીરમાં મુકવાથી તે પહેલાની જેમ જ કામ કરતા હોયછે કે જે તે સંતાનના શરીરમાં કામ કરતા હતા..આજ વિજ્ઞાન ઘણું જ આગળ વધી રહ્યુ છે...
આજે અંગોના દાનનો રેસીયો ઘણો આગળ વધી રહ્યો છે ને હવે લોકો આ બાબતે ઘણા જાગ્રત થતા જાયછે..જે એક સારી બાબત કહેવાય.
