લઘુકથા
મદદ
શકુબાઈને એક્સિડન્ટ થયો હતો. સાયકલ ઉપર કામ કરવા આવતા હતા ને ગાડી વાળાએ ટક્કર મારી.
મુઢ માર વાગ્યો હતો એટલે કામ ઉપર આવી શકે એમ નહોતા.
માલતી બેન ફ્રેંડને લઈને ખબર જોવા ગયા અને પાંચસોની નોટ આપતા બોલ્યા," શકુબાઈ, આરામ કરજો, કામની ચિંતા ના કરશો, ફ્રુટ અને દૂધ બરાબર લેજો અને બીજા પૈસા જોઈએ તો માંગજો અને આ પૈસા મારે પાછા લેવાના નથી કે કોઈ હિસાબમાં ગણવાના નથી."
ફ્રેન્ડ તો માલતીબેનને બરાબર ઓળખતી હતી. કોઈને પાંચ- દસ રૂપિયા આપ્યા હોય તો એ બે- ચાર જણને કહે ત્યારે જ માલતી બેનને સંતોષ થાય, એ માલતી બેને આજે પાંચસો રૂપિયાની મદદ કરી હતી!
ફ્રેન્ડ અહોભાવથી જોઈ રહી.એણે પણ થોડી મદદ કરી.હવે દવાના પૈસા નહોતા થવાના, માત્ર આરામ જ કરવાનો હતો.
દિવાળીને પંદર દિવસ બાકી હતા.પંદર દિવસના આરામ પછી એ કામ પર આવ્યા.
દર દિવાળીએ બધા કામવાળાને પૂરો પગાર બોનસ આપે. શકુબાઈને દૂર પડી જતું હોવાથી દિવાળી પછી કામ છોડવું હતું.
ફ્રેન્ડ આગળ દયાળુ દેખાવ કરનારા માલતી બેન એમના અસલ સ્વરૂપમાં આવી ગયા. એમણે શકુબાઈને કહી દીધું કે મેં જે પાંચસો રૂપિયા આપ્યા હતા એમાંથી જ ચારસો તમારા બોનસના ગણી લેજો. મારે પૈસા કંઈ ઝાડ ઉપર નથી ઉગતા.
આમ પાંચસોથી ચારસો વાળી લીધા અને ફ્રેંડની નજરમાં મહાન બની ગયા.
મહાનતા અને સારપ કોઈને દેખાડવી નથી પડતી,લોકોને આપોઆપ ખબર પડી જાય છે.
આપ પ્રશસ્તિ કર્યા વગર બીજા તમારી પ્રશંસા કરે એવું તમારું વ્યક્તિત્વ હોવું જોઈએ.તમારા શબ્દો અને તમારું વર્તન બે અલગ ના હોવા જોઈએ. શબ્દોમાં અને વર્તનમાં નાનામાં નાની વ્યક્તિ પ્રત્યેપણ વિવેક હોવો જોઈએ. કોઈને જમણા હાથે મદદ એવી રીતે કરો કે તમારો ડાબો હાથ પણ ના જાણે.
પ્રફુલ્લા શાહ
