ના મંજિલ કોઈ સંગી ના સફરમાં,
રહે છે તોય અફવાઓ ખબરમાં.

જગતને જીતવા નિકળ્યા હતા એજ,
સૂતાં છે સોડ તાણીને કબરમાં.

સતત જીવંત લાગે ગામ નાનું,
સતત હાંફે છે સૌ મોટા નગરમાં.

કદી મળશે મજલનો હાશકારો.!
તૃષ્ણા ખર્ચાઇ ગઇ સઘળી ડગરમાં.

નવું લખવા ન દે મન કર્મનો બંધ,
કલમ ચાલે છે સ્વાભાવિક બહરમાં.

-અશોક વાવડીયા

Gujarati Poem by Ashok Vavadiya : 111227111
Ashok Vavadiya 7 year ago

ખૂબ ખૂબ આભાર સર આપનો મુલ્યવાન પ્રતિભાવ મારા માટે અમુલ્ય ભેટ છે

Kamlesh 7 year ago

આ... હા... હા... ગજબ રચના ભાઇ.... અદ્દભુત

Ashok Vavadiya 7 year ago

ખૂબ ખૂબ આભાર આપનો આપનો મુલ્યવાન પ્રતિભાવ મારા માટે અમુલ્ય ભેટ છે આથી વધારે શું જોઈએ મારી કલમને

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now