મારું ખાંડનું પોટલું
નાજુક એ એટલી, કે જાને હોય ઇંડાનું કોટલું;
ખાત્તી બટ તો એટલી કે જાને હોય કેરી નું ગોટલું
ખેંચી આવે એકદમ ચૂપચાપ થઈને, કોઈનું ચોટલું.
પણ છે એ મીઠ્ઠી મધુરી, ખાંડ નું એક મોટું પોટલું.
જ્યારે ગુસ્સો આવે ત્યારે લાગે એકદમ કડવું કારેલુ.
અથવા તો આતશ જેમ તપે એ, માનો લાકડું હોય બારેલું.
પણ મધ કરતાં એ મીઠ્ઠી હશે, એવું નહિ મે ધારેલું.
જીવ જાન અમારો, વસે એનામાં, છે મે પોટલાનેં દિલમાં મારા ઉતારેલું.
Armin Dutia Motashaw
