Read my book 'અધુરા અરમાનો-૩૦' on MatruBharti App.
http://matrubharti.com/book/19860466/
'રહેવા દે, મારી સાજણા રહેવા દે! પ્રેમના તો કંઈ પારખા હોય! પ્રેમ કે મિત્રતાની કદી કસોટી ન થાય સનમ. મારે હવે મારી મજબૂરી અને દુઃખોનું પારાયણ કરવું નથી. તુંય હવે મારી આખરી વાત સાંભળી લે:'આજથી આપણા પ્રેમભરી હસીન જિંદગીની દર્દભરી હાડમારીઓ શરૂ થાય છે. એને ઝીલવા તૈયાર રહેજો. તું કહે છે ને સેજલ, કે હું તને દરેક દુઃખો- દરેક સિતમથી ઉગારીશ! તો સમય હવે દુર નથી. હું દુઃખોમાંથી જરા કણસતો હોવ ત્યારે મને એમાંથી ઉગારવાનું આટલું વચન પાળી બતાવજે.'
'સુરજ, આ શિશ તૂટી જાય કે ધડ પડી જાય પણ હું તને કોઈ કાળે ઝુકવા નહી દઉં.'
'સનમ, આ કટારને મ્યાનમાં રાખો. કદાચ કાલે તારા પિતાને ખબર પડે કે સેજલ પ્રેમલગ્ન કરી બેઠી છે. એ વખતે મારા આંગણે આવીને મને ઉભો અને ઉભો રહેંસી નાખે ત્યારે આ કટારી કામ લાગશે.'
