મને આજે પણ સતાવે છે...
એ ભીંજાયેલા દિવસોની યાદ,
એ શરમાયેલી આંખોની ફરીયાદ;
મને આજે પણ સતાવે છે.
એ છુપતાં-છુપાતાં નજરો નાં તીર,
એ કશુંક કહેવા માંગતાં નયનો નાં નીર;
મને આજે પણ સતાવે છે.
એ અધર પર રહેલી અધૂરી વાત,
વીચારો નાં વમળો માં ઉઠતો ઝંઝાવાત;
મને આજે પણ સતાવે છે.
એ સ્નેહ થી થયેલાં સંબોધન ની શરૂઆત,
અને વ્યર્થ ઝઘડાઓ ની રજૂઆત;
મને આજે પણ સતાવે છે.
જ્યમ પ્રથમ મેઘ ની મઘમઘતી સુવાસ,
અને પ્રત્યક્ષ પહોંચવાની આદત ;
મને આજે પણ સતાવે છે.
પહેલી વાર લાગણી અથડાયા ની વાર,
અને ઉજવેલા એ દિવસો ની યાદ;
મને આજે પણ સતાવે છે.
#kavyotsav
- ડૉ. વૃંદા જોષી