#કાવ્યોત્સવ ...
પ્રેમ લાગણી સંબંધ...
કોઈને કોઈ તો અહીં હશે જ...
જે મારા માટે બન્યું હોય...
થોડો એ બદમાશ હશે...
થોડો નાદાન પણ...
એને ખબર નહિ હોય પણ...પણ
એ મારી જાન બની રહેશે...
ને એ મને લોકોની નજરે નહિ જોવે પણ...
ખુદની અને મારી નજર થી જોશે જ નહીં પણ...
મને સમજશેય ખરાં...
થોડી એ ભૂલો પણ કરતો હશે...
ક્યારેક ગુમસુમ પણ રહેતો હશે...
એને ખબર નહિ હોય પણ... પણ
એ મારી ધડકન બની જશે...
બસ હવે એકજ મનની આરઝૂ કે...
પકડીને હાથોમાં હાથ ચાલીએ...
ભલે ન હોય મંજિલ ની ખબર...
આંખોમાં આંખો નાંખી જોઈ રહીએ...બસ
બોલીએ ન કાંઈ પણ હા દિલ ના ધબકાર...
સાંભળતા ને મહેસુસ કરતા રહીએ...
બસ તું હવે હમેશ સાથે જ હોય...
એનાથી બીજું વધુ શુ જોઈએ...
અને બીજું હું કહી પણ શું શકું...
તું જ જો હવે મને મળી જાય તો...
મને બધુજ મળી ગયું એમ લાગે...
તું આમ જિંદગીભર મારી સામે જ...
રૂબરૂ રહે એજ મને જોઈએ...
આપણો પ્રેમ એવો હશે કે...
હવા પણ વચ્ચે આવતા અચકાશે...
બે તન ને બે મન પણ જાન એક જ...
પણ હા હું એટલું જરૂર કહીશ કે...
જો...
જો...તું મને સાથ નહીં આપે તો...
હું ને આ મારી જિંદગી...
કાંઈ...
કાંઈ નહિ હોય...
હા, તું હોઈશ પણ તને મારા જેટલો...
પ્રેમ કરનાર કોઈ નહિ હોય...
કે તારા ખુદ નું કહી શકે...
એવું પણ....................
#સાંઈ સુમિરન...
