Quotes by અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ in Bitesapp read free

અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ

અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ

@ashwinrathod6053

"​એ મુલાકાત યાદ છે"

(​મતલા)
મિલનની એ મધુર તારીખ ને પહેલો કરાર યાદ છે,
મને આંખો થકી આપેલો એ મીઠો આવકાર યાદ છે.

​(શેર)
વસંતો કેટલીયે આવી ને ચાલી ગઈ આ જીવનમાં,
છતાં પણ એ મુલાકાતની મને સુંદર બહાર યાદ છે.

​(શેર)
હતી ક્યાં શબ્દની કોઈ જરૂરત એ રૂડી પળમાં?
ફક્ત એક સ્પર્શથી જાગેલો હૈયાનો ઝંકાર યાદ છે.

​(શેર)
બનીને શ્વાસ તું આ દેહમાં એવો તો શ્વસિયો છે,
મને તારા જ પ્રેમનો ચડેલો એ ખુમાર યાદ છે.

​(મક્તા)
રહેશે "સ્વયમ્'ભૂ"જીવંત ગઝલમાં આપણો એ લમ્હો હવે,
કર્યો'તો આંખથી જે પ્રેમનો, એ ઇઝહાર યાદ છે.

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

શીર્ષક: રસ્તે રઝળતા વિચારો
પ્રકાર: અછાંદસ કાવ્ય

​શહેરના ઘોંઘાટ વચ્ચે એક પ્રશ્ન મનમાં અટકી જાય છે,
કે આ રીક્ષા ક્યાં હાલતી હશે?
કોઈની રાહ જોવાતી હશે કે કોઈને છોડવા જતી હશે?
કે પછી માત્ર નસીબના પૈડાંની જેમ,
એ પણ કોઈ અજાણ્યા રસ્તે વિના કારણ ફરતી હશે?

​ને વળી, પવનની એક લહેરખી આવે છે,
સાથે લઈ આવે છે કોઈ વઘારની સોડમ,
ત્યારે તર્ક બાજુએ રહી જાય છે અને,
ક્યારેક એમ થાય કે આ ચટપટી વાનગી ક્યાં પીરસાતી હશે?
કયા ખૂણે, કયા ચૂલા પર આ સ્વાદ ચડતો હશે?

​બસ, એ વિચાર માત્રથી જ સંયમ તૂટી જાય છે,
ભૂખ અને લાલચ વચ્ચેની ભેદરેખા ભૂંસાઈ જાય છે,
ત્યારે સમજાય છે કે આ દેહ પણ ગુલામ છે સ્વાદનો,
નહીંતર, માત્ર કલ્પનાથી જ...
મોઢામાં આવતું પાણી "સ્વયમ્' લાર બની ટપકતું કેમ હશે?

​કદાચ, આ રિક્ષાની ગતિ અને જીભની તૃપ્તિ,
એ બે વચ્ચે જ તો આખું જીવન "સ્વયમ્'ભૂ" દોડતું હશે!

અશ્વિન રાઠોડ સ્વયમ્'ભૂ

Read More

શિર્ષક: "ભાગીદારી અને જતું કરવું"
પ્રકાર: અછાંદસ કાવ્ય

​ભાગીદારી એટલે શું?
માત્ર ત્રાજવે તોલેલો સમાન હિસ્સો?
અડધું તારું ને અડધું મારું, એવો કોઈ વ્યાપારી કિસ્સો?
ના...
સંબંધોના સરવાળા ક્યારેય ગણિતના ચોપડે નથી લખાતા.

​સાચી ભાગીદારી તો ત્યાં છે,
જ્યાં 'હું' ની હદ પૂરી થાય અને 'આપણે' નો વિસ્તાર શરૂ થાય.
જ્યાં ક્યારેક તારી જીદ સામે,
મારું મૌન એક મલકાટ બનીને નમી પડે...
અને ક્યારેક મારી ક્ષતિઓને,
તારો ખભો એક હૂંફાળો ટેકો બનીને સહી લે.

​જતું કરવું એ કોઈ હારની નિશાની નથી,
એ તો સંબંધને જીતાડવાની સૌથી સુંદર અને મૌન ઉજવણી છે.
જેમ નદીને ખળખળ વહેવા દેવા,
કિનારો પોતાની હદમાંથી થોડી જગ્યા ખાલી કરી આપે છે...
અને વૃક્ષને ખુલ્લા આકાશમાં મ્હોરવા,
મૂળિયાં કાયમ માટે અંધકારને સ્વીકારી લે છે.

​એમ જ... એકબીજાના અસ્તિત્વને વધુ નિખારવા,
થોડુંક સંકોચાઈ જવું, થોડુંક હસીને જતું કરવું,
એ જ તો છે સાચા સ્નેહની ઓળખ.

​કારણ કે...
જ્યાં પોતાના કરતાં સામા પાત્રની ખુશી પ્યારી છે,
અને જ્યાં હસીને 'જતું કરવાની' તૈયારી છે,
બસ, ત્યાં જ તો "સ્વયમ્'ભૂ" જિંદગીભરની અકબંધ ભાગીદારી છે!

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

માનવતા: એક જીવંત ધબકાર
પ્રકાર: અછાંદસ કાવ્ય

​શબ્દકોશના પાનાઓ વચ્ચે
દબાઈ ગયેલો કોઈ અક્ષર નથી માનવતા,
એ તો ભીડમાં અટવાયેલા
કોઈ અજાણ્યા શ્વાસનો ધબકાર છે.

​જ્યારે કોઈ ધર્મ કે જાતિના ચશ્મા વિના,
ખાલી એક માણસ થઈને
બીજા માણસના આંસુ લૂછવા હાથ લંબાય,
ત્યારે એ આંગળીઓના ટેરવે માનવતા શ્વાસ લે છે.

​રસ્તા વચ્ચે ઠોકર ખાઈને પડી ગયેલાને
ઊભો કરવા માટે,
જોડાયેલા એ બે હાથમાં
કોઈ મંદિરમાં ન હોય એવો ઈશ્વર વસે છે.

​યંત્રોની માફક દોડતી આ દુનિયામાં,
ભૂખ્યાને વહેંચીને ખાધેલો અડધો રોટલો,
કે કોઈ નિરાશ ચહેરા પર લાવેલી એક મુસ્કાન,
એ જ તો છે આપણા 'માણસ' હોવાની સૌથી મોટી સાબિતી.

​માણસાઈ કોઈ પુસ્તકમાંથી શીખવવાની વસ્તુ નથી,
એ તો ભીતર પ્રગટેલો એક અખંડ દીવો છે,
બસ, કોઈની જિંદગીના અંધારામાં
જરાક અજવાળું કરવાની "સ્વયમ્'ભૂ" દાનત જોઈએ.

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

વિષય: હોળી ધૂળેટી
શિર્ષક: ફાગણનો રંગ
પ્રકાર: અછાંદસ કાવ્ય

ફાગણનો રંગ
ને ​ફાગણનો આ આકરો તડકો,
અને ડાળે ડાળે મહોરી ઉઠેલો કેસૂડો,
જાણે વસંતે પૃથ્વીને
રંગોનું આમંત્રણ મોકલ્યું છે.

​ચોકમાં પ્રગટેલી હોળીની જાળ,
ફક્ત લાકડાં કે છાણાં જ ક્યાં બાળે છે?
એ તો બાળે છે મનમાં પડેલી ખટાશ,
અહંકારના જૂના જાળાં,
અને ઉગારે છે આપણા ભીતરના પ્રહલાદને.

​ને પછી સવાર પડે છે ધૂળેટીની...
હવાના દરેક શ્વાસમાં ઊડે છે ગુલાલ,
પીચકારીમાંથી છૂટતા રંગીન પાણીની ધાર,
શરીરને તો ખાલી અડે છે,
પણ એ સીધી જઈને હૈયાને ભીંજવે છે.

​લાલ, લીલો, પીળો કે ગુલાબી...
ચહેરા પર લાગ્યા પછી ક્યાં કોઈનો હોદ્દો કે ભેદ રહે છે?
બધા જ રંગો એકબીજામાં ભળીને
અંતે તો બસ એક જ રંગ બનાવે છે -
સ્નેહનો અને માણસાઈનો રંગ.

​આવો,
આજે કોરા ન રહીએ.
વર્ષભરની દોડધામમાં ક્યાંક ઝાંખા પડેલા
આ જિંદગીના કોરા કેનવાસને,
ફાગણના આ અલ્લડ રંગોથી છલકાવી દઈએ.
થોડા તમે "સ્વયમ્'ભૂ" રંગાઓ, થોડા અમે "સ્વયમ્'ભૂ" રંગાઈએ!

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

मोहब्बत किसका नाम है ?​

(१)
मोहब्बत रूह का आराम है,
खुदा का भेजा एक पैगाम है।
किसी की चाहतों का जाम है,
दिलों की धड़कनों का नाम है।
​(२)
ये मीठा सा कोई एहसास है,
समंदर में भी जगती प्यास है।
मिलन की एक मीठी आस है,
जो दूर होकर भी बहुत पास है।
​(३)
कभी ये ख्वाब की ताबीर है,
कभी हाथों की ये लकीर है।
ये आशिक के दिल की पीर है,
मगर फिर भी वही अमीर है।
​(४)
ये छुपकर की गई मुलाक़ात है,
ये तारों से सजी एक रात है।
ये दो रूहों की पावन सौगात है,
ये सावन की झड़ी, बरसात है।
​(५)
मोहब्बत दर्द की एक दवा है,
बसंती बाग की ठंडी हवा है।
निगाहों से बयां जो माजरा है,
यही तो ज़िंदगी का आसरा है।
​(६)
कभी ये आग है जो जलाती है,
कभी शबनम सी ठंडक लाती है।
कभी ये नींद को भी उड़ाती है,
कभी मीठे से गीत गाती है।
​(७)
ये होंठों पर सजी मुस्कान है,
ये बेज़ुबां दिलों की ज़ुबान है।
यही तो आशिकों की जान है,
इसी में बस रहा जहान है।
​(८)
ये राधा और कृष्ण का साथ है,
ये शिव और शक्ति की बात है।
यही तो दुआओं का हाथ है,
मोहब्बत ही तो रब की ज़ात है।
​(९)
मोहब्बत एक गहरा समंदर है,
छिपा जिसमें सुकूं का मंज़र है।
कभी ये फूल है, कभी खंजर है,
बिना इसके तो दिल बंजर है।
​(१०)
ये वादों की कोई तदबीर नहीं,
ये पन्नों पर खिंची तस्वीर नहीं।
इसे काटे जो, ऐसी शमशीर नहीं,
मोहब्बत सी कोई तासीर नहीं।
​(११)
ये सजदे में झुका हुआ सर है,
ये दुआओं से भरा एक घर है।
ये बेखौफ सा एक सफर है,
ये इबादत का ही तो असर है।
​(१२)
ये वो मंदिर है जिसमें मूरत है,
ये वो शीशा है जिसमें सूरत है।
ये ही तो दिल की अब ज़रूरत है,
ये कितनी ही हसीन और खूबसूरत है।
​(१३)
कभी ये धूप है, कभी ये छांव है,
ये शर्मीले से दिल का एक दांव है।
भंवर में फंसी जो, ये वो नाव है,
लगे जो जिगर पे, ये वो घाव है।
​(१४)
मोहब्बत ज़िंदगी का सार है,
ये खुशियों का खिला बहार है।
ये कश्मकश है, और करार है,
ये वो मंज़िल है जिसका इंतज़ार है।
​(१५)
ये जन्मों की पुरानी कोई प्रीत है,
ये होठों का मधुर सा गीत है।
ये धड़कन का अनूठा संगीत है,
ये हार के भी जो मिली, वो जीत है।
​(१६)
ये वो धागा है जो दिल को बांधे,
ये वो तीर है जो नज़रों से साधे।
जो पूरे करे अधूरे इरादे,
ये वो कसमें हैं, और वो वादे।
​(१७)
ये पूजा है, ये ही इबादत है,
ये तो जन्मों की कोई आदत है।
नज़र की ये हसीन नज़ाकत है,
ये मासूमों की एक शराफत है।
​(१८)
ये वो रास्ता है जिस पर आशिक चले,
ये वो शमा है जिसमें परवाने जले।
ये वो फूल है जो कांटों में खिले,
ये वो मंज़िल है जो मुद्दतों में मिले।
​(१९)
मोहब्बत ही तो बंदगी है दोस्तों,
ये रोशन सी एक ज़िंदगी है दोस्तों।
ये चाहत की सादगी है दोस्तों,
यही रूह की ताज़गी है दोस्तों।
​(२०)
कभी ये फासलों की दूरी है,
कभी ये मिलने की मजबूरी है।
नज़र से जो मिले वो मंज़ूरी है,
मोहब्बत के बिना उम्र अधूरी है।
​(२१)
ये खत में लिखी हुई कोई गज़ल है,
ये बीता हुआ वो सुनहरा कल है।
ये आंखों से छलकता हुआ जल है,
ये मीठा सा सब्र का वो फल है।
​(२२)
ये यादों के संग उड़ती पतंग है,
ये वीराने में बजता मृदंग है।
ये सादगी है, और नया ढंग है,
ये तपस्या है, और सत्संग है।
​(२३)
मोहब्बत एक गहरा खज़ाना है,
जिसे ढूंढने में बीता ज़माना है।
ये दीवानों का एक ठिकाना है,
हर एक धड़कन का ये तराना है।
​(२४)
ये सूरज की पहली सी किरण है,
कस्तूरी महकता हुआ हिरण है।
ये पावन सा जीवन का आचरण है,
ये आत्मा का खुदा को समर्पण है।
​(२५)
मोहब्बत से ही रौशन ये मुकाम है,
मोहब्बत ही तो मेरी सुबह-शाम है।
ये सूफी-संतों का मीठा कलाम है,
मेरी इस रचना का मोहब्बत को "स्वयम्'भू" सलाम है!

रचना: अश्विन राठौड़ "स्वयम्'भू

Read More

શીર્ષક: આશાનો દીવો

​સુખના આંગણે દુઃખનો ફેરો,
નથી જીવનભરનો એ ટોળો.

​આવશે ને જશે એ વાદળની જેમ,
રાખજે હૈયામાં આશનો મેળો.

​પાનખર પછી જ તો વસંત મહોરે,
સમય પણ ક્યાં કોઈનો ચેલો?

આજે અંધારું તો કાલે સવાર છે,
સૂરજ પણ વાદળ પાછળ છે ઘેલો.

​હિંમત હારીને શું બેસી રહેવું?
જીવન તો છે સંઘર્ષનો ખેલ પહેલો,

ઈશ્વર પર શ્રદ્ધાની રાખજે મશાલ,
પાર ઉતરી જશે આ ભવનો મેળો.

​સુખના આંગણે દુઃખનો ફેરો,
નથી જીવનભરનો "સ્વયમ્'ભૂ" એ ટોળો.

અશ્વિન રાઠોડ સ્વયમ્'ભૂ

Read More

​શિર્ષક:– "તું જ મારો શ્વાસ"

​તારી આંખોમાં જોઈને હું તો ખોવાઈ ગયો,
પ્રેમના આ રંગમાં આજે પૂરો રંગાઈ ગયો.
બસ તારા જ વિચારોમાં મારો દિવસ વીતતો જાય,
તને મળવા માટે આ દિલ કેવું ઉતાવળું થાય.

​તું છે તો લાગે છે કે આ દુનિયા છે રળિયામણી,
તારી સાથે જ લખવી છે મારે મારી પ્રેમ કહાણી.
તું જ મારું સ્મિત ને તું જ મારો વિશ્વાસ,
તારા વગર સૂનું લાગે મને આખું આ આકાશ.

​હાથ પકડીને તારો, જીવનભર ચાલવું છે,
સુખ હોય કે દુઃખ, બસ તને જ ચાહવું છે.
શબ્દો વગર પણ સમજી લે તું મારી વાત,
આવી જ રીતે રહેજો હંમેશા તારો સાથ.

​ગુલાબની જેમ તું મારા જીવનમાં મહેકે,
તને જોઈને જ તો આ મન મારું બહેકે.
આજે 'વેલેન્ટાઈન ડે' પર માંગુ છું તારો પ્યાર,
તું જ છે મારો "સ્વયમ્'ભૂ" પહેલો અને છેલ્લો આધાર.

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

શિર્ષક: "પંખીઓનો દરબાર"

​સોનેરી સવાર પડતા જ જાગ્યું આખું ગામ,
કલરવ કરતા પક્ષીઓ લે પ્રભુનું નામ.

​આંગણામાં આવીને ચકલી ચીં-ચીં કરતી,
દાણા ચણવા માટે એ તો આમતેમ ફરતી.

​આંબાની ડાળે બેઠી કોયલ રાણી ગાતી,
મીઠા ટહુકાથી એ તો સૌના મન હરતી.

​લીલો પોપટ ભાઈ તો લાગે બહુ રૂપાળો,
'મીઠું-મીઠું' બોલીને લાગે સૌને વ્હાલો.

​કળા કરીને મોરલો થનગન થનગન નાચે,
વાદળ જોઈને એ તો ટહુક-ટહુક રાચે.

​ઘુટર-ઘૂ કરતું કબૂતર શાંતિ સંદેશ લાવે,
ત્યાં કા-કા કરતો કાગડો મહેમાન બની આવે.

​વૃક્ષની ડાળી પર બેસી બુલબુલ ગીત સુણાવે,
કુદરતનો આ સંગીત ઉત્સવ સૌને ખૂબ ભાવે.

​પક્ષીઓના અવાજથી સવાર પડે સારી,
ઈશ્વરની આ સૃષ્ટિ લાગે "સ્વયમ્'ભૂ" સૌથી ન્યારી.

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

શીર્ષક: સાદગીની સુગંધ

​ફૂલ પર ઝાકળ બિંદુ જેમ મોતી થઈ હસે,
એમ સાદગીની સુગંધ સાચા હ્રદયમાં વસે.

​નથી જરૂર કોઈ મોંઘા અત્તર કે શણગારની,
વર્તનમાં હોય નમ્રતા તો મન આપોઆપ ધસે.

​જ્યાં નથી હોતો દંભ કે ખોટો દેખાડો જરા,
સત્યના પંથે ચાલનારને કદી ડર ના ડસે.

​કાદવ વચ્ચે રહીને પણ કમળ રહે છે કોરું,
એમ દુનિયાની ભીડમાં સજ્જન અલગ થઈ ખસે.

​ઈશ્વર પણ મળે છે ત્યાં, જ્યાં નિખાલસતા હોય છે,
"સ્વયમ્'ભૂ" પ્રગટે તેજ, જ્યારે પડદા અહમના ખસે.

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More