શિર્ષક: "ભાગીદારી અને જતું કરવું"
પ્રકાર: અછાંદસ કાવ્ય
ભાગીદારી એટલે શું?
માત્ર ત્રાજવે તોલેલો સમાન હિસ્સો?
અડધું તારું ને અડધું મારું, એવો કોઈ વ્યાપારી કિસ્સો?
ના...
સંબંધોના સરવાળા ક્યારેય ગણિતના ચોપડે નથી લખાતા.
સાચી ભાગીદારી તો ત્યાં છે,
જ્યાં 'હું' ની હદ પૂરી થાય અને 'આપણે' નો વિસ્તાર શરૂ થાય.
જ્યાં ક્યારેક તારી જીદ સામે,
મારું મૌન એક મલકાટ બનીને નમી પડે...
અને ક્યારેક મારી ક્ષતિઓને,
તારો ખભો એક હૂંફાળો ટેકો બનીને સહી લે.
જતું કરવું એ કોઈ હારની નિશાની નથી,
એ તો સંબંધને જીતાડવાની સૌથી સુંદર અને મૌન ઉજવણી છે.
જેમ નદીને ખળખળ વહેવા દેવા,
કિનારો પોતાની હદમાંથી થોડી જગ્યા ખાલી કરી આપે છે...
અને વૃક્ષને ખુલ્લા આકાશમાં મ્હોરવા,
મૂળિયાં કાયમ માટે અંધકારને સ્વીકારી લે છે.
એમ જ... એકબીજાના અસ્તિત્વને વધુ નિખારવા,
થોડુંક સંકોચાઈ જવું, થોડુંક હસીને જતું કરવું,
એ જ તો છે સાચા સ્નેહની ઓળખ.
કારણ કે...
જ્યાં પોતાના કરતાં સામા પાત્રની ખુશી પ્યારી છે,
અને જ્યાં હસીને 'જતું કરવાની' તૈયારી છે,
બસ, ત્યાં જ તો "સ્વયમ્'ભૂ" જિંદગીભરની અકબંધ ભાગીદારી છે!
અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ"
