Quotes by અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ in Bitesapp read free

અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ

અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ

@ashwinrathod6053

"જીવન પંથ પર" (ગઝલ)

જીવન પંથ પર સાવ એકલા ચાલવાનું છે,
અંધારું ભલે હોય, દીવો જાતે બાળવાનું છે.

કોઈ દેશે નહિ નકશો તને મંજિલનો અહીં,
પગલે પગલે નવો રસ્તો ઘડવાનું છે.

પડીશ તોય ફિકર નહિ, એ તો રસમ છે પંથની,
પડીને ફરી પાછું સ્મિતમાં ઢાળવાનું છે.

ભીડ ભલે દોડે સૌ એક જ દિશામાં,
તારે તારા દિલનું સાંભળીને વળવાનું છે.

મંજિલ મળશે કે નહિ, એ સવાલ છોડી દે,
રસ્તામાં જે મળે એને માણવાનું છે.

થાકી જાય તો “સ્વયમ્'ભૂ' જરા બેસી જજે,
શ્વાસને મળીને ફરી પાછું ચાલવાનું છે.

અશ્વિન રાઠોડ— “સ્વયમ્'ભૂ”

Read More

રક્ષાબંધન - એક દોરો સ્નેહનો

કાંડે ફક્ત આ દોરો નથી, સ્નેહનો દરિયો થયો,
સ્પર્શ તારા હાથનો થાતાં જ આ ફળિયો થયો.

યાદ છે એ લડવું ને ક્ષણમાં મનાવી લેવું તારું,
એ મધુર તકરારમાં સંબંધ પણ બળિયો થયો.

સાથે જમતાં, વાતોમાં ખોવાઈ જતાં બાળપણમાં,
હૃદયના સ્પંદન સમો તું શ્વાસનો હિસ્સો થયો.

તારી દુઆઓ વણી છે તેં આ રેશમ તારમાં,
લૂછવા આંસુ તારાં, તૈયાર આ ભાઈ થયો.

તું રહે જ્યાં પણ, અડગ પડખે ઊભો હું સાથ દઈશ,
માન તારું સાચવવા આ જગ સામે લડવૈયો થયો.

આ નથી બંધન કદી, જન્મોજનમનો સાથ છે,
ઈશનો આશીર્વાદ રૂપી પ્રેમ “સ્વયમ્'ભૂ”આ સાચો થયો.

અશ્વિન રાઠોડ— "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

"ખોવાયો છું"

ખુદ મારી જ દિલદારી મહીં હું ખોવાયો છું,
ખબર નથી કે ક્યા વિરામે જઈને અટવાયો છું.

તારી સ્મૃતિની ગલીઓમાં દિવસ આખો ભટકાયો છું,
ને સાંજ ઢળતાં ખ્વાબમાં તારા જ પુરાયો છું.

સમજતો હતો કે પ્રેમ તો કેવળ મિલનનો ઉત્સવ છે,
ડૂબ્યો ત્યારે ખબર પડી કે હું તો દર્દના દરિયામાં ડૂબેલો છું.

દુનિયા ભલે કહેતી ફરે કે હું દીવાનો થઈ ગયો,
હા,તારા જ મીઠા એક નશામાં હું છલકાયેલો છું.

મીંચી નજર શોધું તને, આ શ્વાસની હર વાતમાં,
જો, આંખમાં તારી જ હું હંમેશા મિચાયો છું.

પાછા વળવાનો હવે કોઈ વિકલ્પ બાકી નથી,
તારા હૃદયના ખૂણે કાયમ માટે હું 'સ્વયમ્'ભૂ' ફ્રેમ બની મઢાયો છું.

— અશ્વિન રાઠોડ 'સ્વયમ્'ભૂ'

Read More

"સીવી જાણું છું"

જીવનની દરેક પળને હું ખુમારીથી જીવી જાણું છું,
અનુભવના તાર પર તૂટેલા શ્વાસ સીવી જાણું છું.

પડી જાય તિરાડ સંબંધોમાં કે ઘાવ ઊંડો હોય ભલે,
રફુ નાનું હોય કે મોટું, હું પ્રેમથી સાંધી જાણું છું.

નથી ટેવાયેલો કોઈની શરતો કે સલાહો પર જીવવા,
આમ સિવાય તેમ સિવાય નહીં, જે ધારું તે સીવી જાણું છું.

સમય ભલે આકરો થઈને આંસુઓની ભેટ ધરે,
હું વિષના ઘૂંટડા પણ હસતે મુખે પીવી જાણું છું.

અંધકારની ગમે તેવી ચાદર ઘેરી વળે તો શું થયું?
હું મારા જ વિશ્વાસની અડીખમ જ્યોત દીવી જાણું છું.

નથી મને કોઈના ટેકા કે સહારાથી મંજિલ સુધી પહોંચવાની ટેવ,
હું 'સ્વયમ્'ભૂ' થઈને મારી કિસ્મત ખુદ સીવી જાણું છું.

અશ્વિન રાઠોડ — “સ્વયમ્'ભૂ”

Read More

"ઘમંડ" (અછાંદસ કાવ્ય રચના)

હું પર્વત નથી બન્યો,
બસ ખીણોને નાની ગણવા લાગ્યો છું.

મારા ખભા પર
મારી જ છાયાનો ભાર છે,
ને મને લાગે છે કે આખું આકાશ મેં ઉપાડ્યું છે.

મેં કોઈને નમવાનું છોડ્યું ત્યારથી,
કોઈ મારી સામે ઝૂકતું નથી.

ઘમંડ એ કોઈ શિખર નથી,
એ તો ઊંડી ખાઈ છે -
જ્યાં માણસ એકલો પડે છે,
અને પડઘાને પોતાની વાહવાહી સમજી બેસે છે.

હવે હળવે હળવે શીખું છું,
ઊંચા થવા કરતાં,“સ્વયમ્'ભૂ”
ઊંડા ઉતરવું વધુ અઘરું છે.

અશ્વિન રાઠોડ - "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

આજથી પવિત્ર શ્રાવણ માસનો પ્રારંભ - દેવાધિદેવને અર્પણ

આજથી શ્રાવણનો શુભ ઉઘાડ થયો છે,
આભેથી નીરનું પહેલું વહેણ વહ્યું છે;
એ માત્ર વરસાદ નથી, પાવન અભિષેક છે,
મારા ત્રિલોકના નાથ મહાદેવનો.

હે દેવાધિદેવ,
તમે કેવળ મંદિરના ઘંટના નાદમાં નથી,
તમે તો વસો છો સ્મશાનની પાવન ભસ્મમાં,
અને કૈલાસની અખંડ શીતળ ચાંદનીમાં...
સદા એકસરખા, નિર્લેપ અને નિરંજન!

તમારા ડમરુના ટંકારે બ્રહ્માંડ આખું ધબકે છે,
ત્રિશૂળની ધારથી કાળ પણ થરથર કંપે છે;
ગંગા આપની જટા માંથી નિરંતર વહે છે.
ને કંઠે વિષ ધરીને સમગ્ર જગતનું ઝેર આપે ધારણ કર્યું છે.

*જટામાં ગંગા ધારે, કંઠે ગરલ ધારનારો, અંગે ભસ્મ શોભે, ત્રીજે નેત્રે જ્વાળા પ્રગટે; ડમરુના નાદે પ્રલય ને સર્જન સર્જનારો, નમું નમ્ર ભાવે, તું જ એક તારણહારો.*

ભોળા છો એટલે તો આપ ભોળાનાથ કહેવાઓ છો,
એક લોટા જળના ભાવથી પણ રીઝી જાઓ છો!
અન્ય દેવોને સુવર્ણ જોઈએ,
તમને તો પ્રેમથી અર્પેલાં ત્રણ બિલીપત્ર જ જોઈએ.

મારી પાસે તો એ ભાવ પણ કદાચ અધૂરો છે,
નથી મંત્રની ખબર, નથી તંત્રનું જ્ઞાન.
તો સાંભળો, આ શ્રાવણના પાવન અવસરે મારો એક જ જાપ છે:

*સોમનાથ, મહાકાલ, કાશી વિશ્વનાથ હે ત્ર્યંબકેશ્વર, નાગેશ્વર, તું જ સર્વેશ સર્વદા; શ્રાવણ ધારે સ્મરું તુજને, બિલ્વપત્ર કર હાથમાં,સ્વીકારજે આ ભક્તિ મારી, હે આશુતોષ દેવતા*

હવે આપની પાસે શું માગું?
જો ભક્તિમાં ભૂલ પડે તો ક્ષમા આપજો,
અને જો મનમાં અહંકાર જાગે તો ભસ્મ કરી દેજો!
કારણ કે તમે જ આદિ છો, તમે જ અંત છો,
તમે જ શૂન્ય છો અને તમે જ "સ્વયમ્'ભૂ" અખંડ અનંત છો...
તમારું હોવું એ જ મારું અસ્તિત્વ છે.

હર હર મહાદેવ..ૐ નમઃ શિવાય

અશ્વિન રાઠોડ — "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

"મચ્છુની અણધારી આફત" (અછાંદસ કાવ્ય)

૧૧ ઓગસ્ટ ૧૯૭૯...
મોરબીના ઈતિહાસનું એ કાળું પાનું,
જ્યારે મચ્છુ નદીના પેટાળમાંથી
છૂટ્યો હતો એક અણધારી આફતનો કાળ.

દિવાલો તૂટી, ડેમ તૂટ્યો,
અને ક્ષણવારમાં તો—
મચ્છુના અફાટ નીર
મોરબીને ગળી જવા અધીરા બન્યા.

શાંત વહેતી નદી
એક જ પળમાં બની ગઈ મહાકાળ,
ના કોઈ ચેતવણી, ના કોઈ સમય,
બસ, ચારેતરફ કરુણ ચીસો અને ભાગદોડ.

ઘરો, શેરીઓ, બાંધકામો...
બધું જ માટીના મોલ વહી ગયું,
પાણીના એ ભયાનક તાંડવમાં
ઝૂંટવાઈ ગયા હજારો શ્વાસ,
માતાઓની ગોદ સુની થઈ,
બાળકોના કલરવ વિલાઈ ગયા.

પળવારમાં હસતું રમતું શહેર
બની ગયું સ્મશાન,
પાણી ઓસર્યા પછી પાછળ રહી ગયો
માત્ર કાદવ, કંપારી અને કાળઝાળ સન્નાટો.

કાળજીના એ ડાઘા
આજે પણ મચ્છુના કાંઠે જીવે છે,
જે સંભળાવે છે માનવ લાચારી
અને પ્રકૃતિના મહાકોપની એક "સ્વયમ્'ભૂ" અમર, દર્દનાક કથા.

અશ્વિન રાઠોડ — "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

"હાવજ" (ગીર કાંઠાનો કેસરી)

ગીર કાંઠાનો કેસરી એ તો જંગલનો કેરો અવતાર,
હાકલ મારે ડુંગરામાં ને થરથર કાપે સંસાર.

ડાલામથ્થો રાજા એ તો, ડણક એની ભારે,
હાવજ જ્યારે નીકળે ત્યારે વાટ સૌ નિહાળે.

કુંભસ્થળ પર કાળી કેશવાળી સોહે કેવી રૂડી,
એની આંખોમાં તો છાક ને ખુમારી કેવી રૂડી.

ડર વગરનો હિંમતવાળો, નમતો નહીં કદીયે,
ગીરની માટીનો એણે તાજ રાખ્યો શિરે.

જ્યારે મારે ત્રાડ ત્યારે થંભી જાય પવન,
જેની ગર્જનાથી ગૂંજતું આ આખુંયે ગગન.

માલધારીના નેહડામાં પ્રીત એની અડીખમ,
શૌર્ય તણું આ રૂપ જોઈ દુશ્મન ઢળે લળખમ.

માન-મર્યાદા સદા પાળે, એ જ "સ્વયમ્'ભૂ" ગીરનો જાયો,
જય હો જય હો હાવજ તારો, અમર તારો છાયો!

વિશ્વ સિંહ દિવસની આપ સૌને ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ!

અશ્વિન રાઠોડ — "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

"ઉત્સવ અને ખમીરવંતો ભારત"

ઢોલ શરણાઈ ગાજે ને ગરબે ઘૂમે ગુજરાત,
રંગોની હોળી મહેકે, દીપોથી ઝળહળે રાત,
સંસ્કૃતિની આ વેણીમાં ગૂંથ્યા તહેવારોના ફૂલ,
પરંપરાની સુવાસે મહેકે ભારત અતુલ.

ઉત્તરાયણે પતંગ સમો ઊંચો આપણો ઉમંગ,
નવરાત્રિએ ખેલે માત, ખળખળતો નવો તરંગ,
દિવાળીએ દીવડા પ્રગટે, અંધારે અજવાળું થાય,
ભારતની આ ભોમકા પર ઉત્સવ એમ જ ગવાય.

આ ઉત્સવની વચ્ચે એક બીજી જ્યોત ઝળહળે,
ખમીરવંતી ભૂમિ આખી વીરોની ગાથા ભળે.
રાણા પ્રતાપની આણ છે, શિવાજીની તલવાર છે,
પૃથ્વીરાજના શબ્દભેદી બાણોનો હુંકાર છે.

ઝાંસીની રાણી લક્ષ્મી ઘોડે સવાર થઈ,
ભગતસિંહ જેવા જુવાનો ફાંસીએ ચડી ગયા વહી,
એ તો મર્યા નહિ, અમર થયા ભારતની માટીમાં,
એમની ખમીરતા ગુંજે આજે યે છાતીમાં.

આવો સહુ મળી દીપ પ્રગટાવીએ એકતાનો,
ઢોલ નગારાં સાથે ગાઈએ ગીત ખમીરતાનો,
ઉત્સવ છે આપણી ઓળખ, ખમીર છે આપણું લોહી,
ભારત એટલે જ તો કહેવાય "સ્વયમ્'ભૂ" સોનાની ધરતી મોહી.

અશ્વિન રાઠોડ - "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More

સફર : અંત અને અનંત (અછાંદસ કાવ્ય)

એક સફર પૂરી થઈ એમ લાગ્યું,
ને મેં પગથિયાં પર દીવો મૂક્યો,
પણ પવન કહે,
અજવાળું તો હજુ ચાલે છે.

અંત ક્યાં હોય છે સફરને?
અંત તો માત્ર વળાંકનું નામ છે,
જ્યાં રસ્તો પૂરો નથી થતો,
બસ નજર બદલાઈ જાય છે.

મેં જેને અંત માન્યો'તો,
એ તો એક પડાવ હતો,
જ્યાં મેં મારા જૂના ચહેરા ઉતારી,
નવા શ્વાસ પહેર્યા હતા.

અનંત શું છે?
અનંત કોઈ દૂરનું આકાશ નથી,
અનંત તો આ ક્ષણમાં છુપાયેલો
એક અધૂરો પ્રશ્ન છે,
જે દરેક જવાબ પછી ફરી જન્મે છે.

હું ચાલ્યો,
પગલાં ભૂંસાતા ગયા,
પણ ધૂળમાંથી ઉગી નીકળ્યા
બીજા પગલાંના બીજ.

તો સફર પૂરી ક્યાં થઈ?
એ તો હજુય ચાલે છે,
મારી અંદર,
મારી બહાર,
અંતથી અનંત સુધી...

અને અનંતથી ફરી "સ્વયમ્'ભૂ" અંત સુધી.

અશ્વિન રાઠોડ - "સ્વયમ્'ભૂ"

Read More