એક હસતું રમતું ફૂલ,
સુંદર પાંખડીઓ સાથે ખીલી રહ્યું હતું.
જોતા જ ગમી જાય એવું,
સહારો આપનાર ડાળી સાથે ઝૂલી રહ્યું હતું
ગુલાબી રંગ હતો, શું હતી એની સુગંધ,
હાસ્ય આપીને મનને પોતાની તરફ ખેંચી રહ્યું હતું
હું એ પણ ન જાણી શક્યો કે,
એને પણ કાંટા જેવું કંઇક ખૂંચી રહ્યું હતું
એવું તો શું હતું મારી આંખોમાં,
કે એ મારી તરફ નમી રહ્યું હતું
નીચે નઈ પડવા દેતા
એ મારા હાથમાં ઝૂમી રહ્યું હતું
દિવસો વીતવા છતાં ક્યારેક,
કરમાયા વગર એ જીવી રહ્યું હતું
એને પણ જરૂર હતી તડકા તથા હૂંફની
જેના માટે તે એક બારી શીવી રહ્યું હતું
બઉ સાચવ્યું, છતાં અંતમાં રિસાતા
એ કરમાઈ રહ્યું હતું
ભૂલ હતી મારી
પાનખર ન હોવા છતાં એ હવામાં લહેરાઈ રહ્યું હતું