ఓ నా ప్రాణేశ్వరా! నీ కోసం విలపించే నీ ప్రియురాలిని నేను కానా?
నా కళ్ళలో మెదిలే రూపానివి, నా గుండెల్లో కొలిచే దైవానివి నీవే. నా ప్రతి శ్వాసలోనూ నీవే లీనమై ఉన్నావు.
నా స్వామీ! నీ విరహ వేదనతో నేను అలమటిస్తుంటే, నా పట్ల నీ ఈ మౌనం ధర్మమేనా?
నా సామ్రాజ్యం కంటే మిన్నయైన వాడా.. ఒక్క క్షణం నిన్ను తలచుకోకపోయినా, నా శ్వాస ఆగిపోతుందేమో!
నీ చుట్టూ ఎంతమంది భామలున్నా, నేను నీ అంతరాత్మను కానా?
క్షీణిస్తున్న నా జీవానికి నీ శ్వాసను తోడుగా ఇవ్వవా? ఓ నా ఆత్మబంధువా! నా హృదయంలోనే శాశ్వతంగా ఉండిపోలేవా?
O Lord of my life! Am I not your beloved who weeps for you?
You have become the vision in my eyes and the divine form I worship in my heart. You are entwined in my every breath.
My Lord! When I am agonizing in the pangs of separation from you, is this silence toward me fair?
More precious than my own kingdom, if there is a moment I do not think of you, my breath might cease!
No matter how many maidens are around you, am I not your soulmate?
Won't you lend your breath to my fading life? O Master of my soul! Can you not dwell forever in my heart?
Filling my eyes with your image, I wait for you with eternal hope..."
