....."ખોવાયો"

ઊભાં હતાં જેના સહારે એ સહારો ખોવાયો;
નાખી નાવ ભવસાગરમાં તો કિનારો ખોવાયો;

મળશે કેમ કરીને? મંજિલ આ અંધારી રાતમાં,
ચાલતાં'તાં જેના ઉજાસે એ સિતારો ખોવાયો;

નહીં મળી શકું હસીન મોસમ તમને પણ હવે,
ઠારતો હતો જે આંખોને એય નજારો ખોવાયો;

આંખો મીંચી ચાલ્યો ન જાણે ક્યાં ? શું ખબર?
પરત જે બોલાવતાં' તાં એ જ ઈશારો ખોવાયો;

બોજ વધતો રહ્યો શ્વાસોનો હૃદય પર "વ્યોમ"
જીવન મઝધારથી વળવાનો ઈરાદો ખોવાયો;

✍... વિનોદ. મો. સોલંકી "વ્યોમ"
GETCO (GEB), મુ. રાપર

Gujarati Poem by વિનોદ. મો. સોલંકી .વ્યોમ. : 111984325

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now