चिंता आणि घड्याळ
घड्याळाच्या काट्यांची वाजत असलेली ध्वनी, आणि त्या आवाजातच आपल्या सुस्काऱ्याचा गडगडाट मिसळतो. ऑफिसच्या दरवाजात बसलेली माणसं, ज्यांचा चेहरा उधळलेला असतो, त्यांचे मोबाइल हातात सतत घोटत असतात. प्रत्येकाने ताण गिळला आहे, परंतु त्याच वेळी एक गोंगाट, एक अशी गोष्ट जी नक्कीच पुढे आणणार असं कोणालाही माहीत नाही. नवा प्रोजेक्ट, नवा फोन, नवीन ‘स्मार्ट’ उपाय... आणि तरीही हृदय थोडं जास्त धडधडतं.
तसंच, गाडीचा हॉर्न, एक वीज चमकते आणि मग त्या लहान अंतरावर एक गडगडाट घुमतो. चुकल्या वाटेवर काहीतरी सुटलेलं आहे, पण ते सापडत नाही.
घड्याळांच्या आवाजात
जन्माच्या सुस्काऱ्यांत
कुठे थांबावं?
