શિવ-તત્વ જ્ઞાનમય દોહાવલિ
શિવ તત્વ અજાર અમર,
અખંડ ચૈતન્ય રૂપ।
જ્યાં શિવ નિવાસ કરે,
ત્યાં ન રહે અહં રૂપ॥
જ્ઞાને વિદ્યા ઉદયે,
માયાજાળ વિખંડાય।
અંતર શિવભાવથી,
આત્મતત્વ ઓળખાય॥
અહં ત્યાગે ભક્ત મન,
શિવપથ તરફ ધાવે।
અવિદ્યા અંતરને,
જ્ઞાનદીપ શમાવે॥
મંત્રધ્વનિ સૂર જાય,
શિવનામે ચિત્ત ધ્રુવ।
વિરક્તિ પવિત્ર થકી,
સંસાર તણુ વિરુદૃ॥
અખંડ શિવધ્યાનથી,
અંતર માયા ટળે।
સત્વગુણે ચિત્ત થકે,
શિવરૂપ ઝળહળે॥
નાદ રૂપ મહાતત્વ,
શિવસ્વ અકલ્પ।
જ્યાં ઊર્મિ શમાય તહાં,
શિવદર્શન સ્વયમલ્પ॥
અંતરમુખી તપથી,
શિવજ્ઞાન ઉદય થાય।
વિશ્વમાં છતાં રહી,
દ્વૈતભ્રમ ન રહી જાય॥
શિવભક્તિ સંસાર તરે,
મુક્તિમાર્ગે જાય।
પ્રેમભાવે પાથરે જે,
શિવ દષ્ટિએ સદાય॥
નહિ ત્યાં રાગ ન દ્વેષ,
જ્યાં શિવચેતન ધર્મ।
જ્યાં ભક્તિની પવન વાટે,
ઉપજે પરમ શાંતિ॥
જન્મમરણનું બંધ તૂટે,
જ્યાં શિવજ્ઞાન પ્રકાશે।
અહંમમેતિ વીંધાય,
શૂન્ય શિવરૂપ ભાસે॥
જ્યાં શિવ ભાવે વાસ કરે,
ત્યાં તત્વજ્ઞાન વિહારે।
ભક્ત નિજ આત્મરૂપે,
શિવરૂપે મેળે પારે॥
