સત્ય ધટના
સન ૧૮૮૧ની વાત છે.
એક પ્રોફેસરે કલાસમાં તેમના વિદ્યાર્થીઓને એક સવાલ કર્યો... આ દુનિયામાં જે બધુ આપણે જોઇ રહ્યા છીએ તે કોણે બનાવ્યું છે? શું પરમ કૃપાળુ પરમાત્માએ આ બધી રચના કરી છે ?
વિદ્યાર્થી – હા સાહેબ..
પ્રોફેસર – તો પછી સેતાનને કોણે બનાવ્યો? શું સેતાન પણ પ્રભુએ જ બનાવ્યો છે?
વિદ્યાર્થી એકદમ શાંત થઈ ગયો..અને પછી તેણે પ્રોફેસરને એક વિનંતિ કરી ..
સાહેબ શું હું આપને પ્રશ્ન કરી શકું? પ્રોફેસરે સમંતિ આપી..
વિદ્યાર્થી - શું ઠંડી જેવું કાંઈ હોય છે?
પ્રોફેસર - ચોક્કસ હોય છે..
વિદ્યાર્થી – માફ કરજો સાહેબ તમારો જવાબ ખોટો છે. ઠંડી લાગવી એ ગરમીની ગેરહાજરીનું પરિણામ છે.
વિદ્યાર્થીએ બીજો પ્રશ્ન કર્યો...
શું અંધારૂ અસ્તિત્વ ધરાવે છે?
પ્રોફેસર – હાસ્તો ધરાવે છે...
વિદ્યાર્થી – સાહેબ તમે આ વખતે પણ ખોટા છો...ખરેખર અંધારા જેવી કોઇ ચીજ છે જ નહી...ખરેખર તો અંધારૂ અજવાળાની ગેરહાજરી છે..જેવુ અજવાળુ આવશે એટલે તરતજ અંધારૂ ગાયબ થઇ જશે.
સાહેબ આપણે રોજ પ્રકાશ અને ગરમીનો અભ્યાસ કરીએ છીએ પણ ઠંડી અને અંધારાનો કરતા નથી..
તેવી જ રીતે સેતાનની કોઇ હયાતી નથી એ તો પ્રેમ, વિશ્વાસ અને ઇશ્વર પ્રત્યેની આસ્થાની ગેરહાજરી છે...
જેને ઇશ્વર પ્રત્યે આસ્થા અને શ્રધ્ધા નથી તેને જ સેતાનનો અનુભવ થાય છે...
આ વિદ્યાર્થીનું નામ હતું...........
સ્વામી વિવેકાનંદ.🙏🏻🙏🏻🙏🏻
