શબ્દ સજીવન થઈને વસ્યો મારા ઉરમાં.
શબ્દ મારું મન થઈને વસ્યો મારા ઉરમાં.
શબ્દ આદિ અને અંત મને લાગે કોઈકવાર,
શબ્દ કદી સુમન થઈને વસ્યો મારા ઉરમાં.
શબ્દ રિઝાવેને ખિજાવે આરોહ અવરોહથી,
શબ્દ વળી નમન થઈને વસ્યો મારા ઉરમાં
જાણે કે મેઘશ્રાવણી ઝરમર ધારા હોય એની,
શબ્દ આચમન થઈને વસ્યો મારા ઉરમાં.
શબ્દ જગાડેને પ્રેરક બની જઈ દિશા ચીંધતો,
શબ્દ આગમન થઈને વસ્યો મારા ઉરમાં.
- ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
