જાદુ હવા નું નહીં એની આંખો નું હતું.
જાખ્યુ જો માહ્યલુ તો નામ એનું હતું
અભણ જેવું પ્રેમ ની લાગણી માં આ દિલ હતું
ખંખોરી ને જોયું તો
પગરણ એના પ્રેમ નું હતું.....
નજર થંભાવી દે એવું એ નયનરમ્ય દ્રશ્ય હતું
જ્યારે પાછળ ફરી ને એને મારી સામે જોયું હતું
ઝાંઝર ના એ રવ માટે હૈયું મારું તરસતું હતું
અણધાર્યા વરસાદ ની માફક એ વરસતું હતું
સમી સાંજ ના ઝાલર જેમ મન મારું થનગનતું હતું .
કાન દઈને ને સાંભળ્યું તો ,
પગરણ એના પ્રેમ નું હતું....
મન મરજીવા એ અથાગ પરિશ્રમે જાણે શોધ્યું હતું
સૌથી મોંઘુ એવું એ હૈયકેરું એક રતન હતું
આધાર લઈ જાણે વેલ ની જેમ એ વીંટળાયેલું હતું
ફૂલો થી પણ નાજુક એનું પ્રેમાળ એ હાસ્ય હતું
નયન ઘા એના જીલવા જાણે ડીલ આ સાવધ હતું
ધબકારો એક ચૂકી ને જોયું તો...
પગરણ એના પ્રેમ નું હતું...
