દિલ હવે દર્દને વરેલું છે,
શું કરું? કોઈ સાંભરેલું છે;
જર્જરિત છે મકાન આખું યે,
યાદનું પોપડું ખરેલું છે;
એક ઉમ્મીદનું તણખલું પણ,
હાથથી આખરે સરેલું છે;
કોણ પામી શક્યું છે ઈશ્વરને?
એનું હોવું ય છળ ભરેલું છે;
એમનો પ્રેમ પામવા હૈયું,
કેટલીવાર કરગરેલું છે;
મોત શું લઇ જશે? અમે જીવન-
એમના નામ પર કરેલું છે.