નજર એમને બસ જોવા માગે છે.
ભરી નયનમાં ના એ ખોવા માગે છે.
હલબલી ઉઠ્યું ઉર તારકમૈત્રી થતાં,
મિલનની યાદને વલોવવા માગે છે.
ના થઈ વાત કશી જિહ્વા થકી પણ,
નૈનની ભાષાને વાગોળવા માગે છે.
સાતત્ય ઝંખનાનું બળવત્તર લાગતું,
સમય ઓળંગીને પામવા માગે છે.
મૌન પ્રણયમાં ઘણુંબધું કહી જતું,
બહુવચનને એકવચન કરવા માગે છે.
સૌંદર્ય દિલ તણું દૈવતને વિખેરતું,
વરસતાં ચક્ષુને એ લૂંછવા માગે છે.
ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
