હાથમાં સામાન ને કાંખમાં છોકરું,
પરસેવે રેબઝેબ નહાય છે....
ધોમધખતો તડકો ને મારગ છે લાંબો,
કેમ પહોંચાશે એની મુંઝવણ થાય છે....
પહેલી વાર એ વાત નો હરખ જણાયો નથી,
કે પોતે માદરે વતન ભણી જાય છે....
તકલીફ તો પડે જ છે આ કાળ માં બધાંને,
પણ છેવટે તો પોતાનાં માળા માં ભરાય છે....
નથી ખબર મંજિલ સુધી પહોંચશે કે નહીં,
તેમ છત્તા બસ ચાલ્યે જ જાય છે....
આમ તો છે બધાં જ કાળા માથાનાં મારા પ્રભુ,
તો પછી આમની સાથે આ તારો કેવો ન્યાય છે....
#ન્યાય
