⚫લોકો ખૂટે છે જ્યારે સંસાર રચુ છું
શબ્દો ખૂટે છે જ્યારે કવિતાનો કંસાર રચુ છું
⚫ક્યાંક કોઈ તો ખૂટે છે જીવન માં
પણ કોઈનો ઋણી ના બની જાઉં જિંદગી માં એનાથી બચુ છું
⚫રોજ પોતાને નિખારવા હચમચું છું
પણ હું જ મારી નજરે ના ચડી જાઉં એનાથી બચુ છું
⚫સાચો છું એટલે જ ક્યાંક કોઈને ખુચુ છું
પણ સત્યની સાંકળ મારાથી તૂટે નહીં એનાથી બચુ છું
⚫વડવૃક્ષ ની છાયા બનીને વસુ છું
પણ ક્યાંક ગામ વચ્ચેનો બાવલોયો ના બની જાઉં એનાથી બચુ છું
⚫ટુકડે ટુકડે માણસાઈનો મહેલ રચુ છું
પણ ક્યાંક કોઈના મનનો મેલ ના બની જાઉં એનાથી બચુ છું
⚫તાકાતના જોરે નહીં પ્રેમના જોરે આપના માટે આભરનું અંબર રચુ છું
બસ ખાલી આપના જીવન માં શબ્દકોશ બનીને ના રહી જાઉં એનાથી બચુ છું
